Sinhala Walkatha Zone
Best Of Sinhala Walkatha Collection
Amanda | අමන්දා 05
"බබෝ.. මේ. ඔයා අද ගෙදර යන්න එපා. මට බයයි මේ රෑ වෙලා. අමාත් තනියම එකේ ඔයා අමාලගෙ ගෙදර නතර වෙන්න. උදේට එන්න. "
"ඒත්??"
"නෑ. කෙල්ල කැමති ඔයා ඉන්නවනම්.. පව් හිමන්ත කෙල්ල අසරණ වෙලා ඉන්න වෙලාවේ උදව් කරමු. "
"හ්ම්ම් ඔයා කියන එකක්. ඔයා කවද්ද එන්නෙ.?"
"ම්ම්ම් අම්මට තාම සනීප මදිනෙ බබා.. හොඳ වුනාම එන්නම්. ම්ම්ම් පාලුයිද..?"
"හ්ම්ම්ම්. "
"මං නැතිවද.. නැතිව ම්ම්ම්ම්?"
"දෙකම??"
"ම්ම්ම් පාළු මකාගන්නවනම් ඔන්න අදත් පුළුවන්. හී හී.."
"අම්මෝ මේ. මොනාද ඔයා කියන්නෙ ඔය.. "
"අනේ මේ.. කලින් කරන්න ගියේ මම කියලනේ.. හී හී. මමනම් තරහා නෑ ඉතින්. කෙල්ල පව්. ඔයා දන්නවද කෙල්ලට ඔය අසණීප වෙලා ඉන්නෙ ඇයි කියලා.?"
"නෑනේ.."
"හ්ම්ම් ඇහුවෙ නැද්ද.. ම්ම් මේකයි. ඩොක්ටර්ස්ලා කියලා තියෙන්නෙ කෙල්ලට ඉක්මණට ළමයෙක් හදන්න කියලා. නැත්නම් අසනීප වැඩිවෙයි කියලා. "
"නෑ. ඒ ඇයි ඒ.."
"එහෙම තමා අනේ? ඉතින් ඔයාට පුළුවන් ඕනිනම් කෙල්ලට උදව් කරන්න. කෙල්ල උනත් අකමැති වෙන එකක් නෑ. "
"අනේ මේ එදා තව පොඩ්ඩෙන් හත් පොලකට ඇනගන්නවා මම."
"හ්ම්ම් ඔන්න මම කිව්ව. ඔයා කරන එක නොකරන එක මම දන්නෙ නෑ බබෝ.." සුමාලි පැවසුවා. "හුටා.. බබෝ.. ආයේ කරන්ට් ගියා. මේ මම තියන්නම් කට් වෙයි දැන්. මේ. ඔයා යන්න එපා ගෙදර.. ඔහෙ ඉන්න හොඳේ.. බුදු සරණයි. මම තියනවා.."
"හරි බබෝ බුදු සරණයි පරිස්සමෙන් ඉන්න... " සංවාදය එසේ නිමාවෙද්දි හිමන්තට අමන්දාගේ ගෙදර ඉන්නට හිතක් නෑ. ඔහුට ඕනි ගෙදර යන්න. අමන්දාව තනි කරන්නත් බෑ. එහෙත් හිමන්ත ගෙදර යන්න ලෑස්ති වෙලා අමන්දට කියන්න ගෙට යද්දි අමන්දා ඉන්නවා සෝෆා එකට වෙලා..
"අමා.. එහෙනම් මම ගිහින් එන්නම්.."
"ඔයා.. යනවද අයියේ.. ම්ම්ම් අක්කා කිව්වෙ ඒත්??"
"අක්කා මොනාද කිව්වෙ.."
"ඔයා ඉඳී කිව්වා අද.. කමක් නෑ අයියට බැරිනම් අයියා යන්න. "
"හ්ම්ම් ඉන්න පුළුවන් ඒත් කමක් නැද්ද?"
"කමක් නෑ අයියෙ.. අයියට පුලුවන්නම් ඉන්න. මම බල කරන්නෙ නෑ. මම තනියම ඉඳලම නෑ අයියෙ මේ ගෙදර. ඉස්සර අරහෙනම් බය නෑ ළඟ ළඟ ගෙවල්නෙ.." හිමන්ත එදින රැය අමන්දලාගේ නිවසේ ගත කරන්නට වුනා. එහෙත් ඔහුට ඇයට බලහත්කාරකමක් කරන්නට හිතක් එදින තිබුණෙ නෑ. අමන්දා කාමරය්රෙ නිදද්දි හිමන්ත සාලයේ සෝපාව මත නිදාගත්තා. අමන්දා හිමන්ත ගැන තිබූ පිළිකුල එදින සහමුලින්ම වගේ වියැකිලා ගියා. ඇය හිතුවෙඔහු කොච්චර හොඳ මනුස්සයෙක්ද කියලයි. පසුදින උදෑසන හිමන්ත නිවාඩුවක් දමා පහන්ව බලන්න උදේම යන්න ලෑස්ති වුනා. ඒ වෙද්දි අමන්දට ටිකක් සනීපයි. ඒත් අමන්දව ගෙදර තියලා හිමන්ත රෝහලට යන්න පිටත් වුනා. එත් ඒ වෙද්දිත් පහන්ට සිහිය ඇවිත් තිබුණේ නෑ. පහන්ට බොහෝ විට කෝමා තත්වයක් ඇතිවෙන්න ඉඩ තියෙන බව වෛද්යවරයා හිමන්තට පවසා සිටියා.
හිමන්ත රෝහලෙන් පිටවෙද්දීම වගේ ඔහුගේ දුරකතනය නාද වුනේ. ඔහු එය අරන් බලද්දි ඇමතුම අමන්දාගෙන්. එහෙත් කතා කලේ ඇය නොවෙයි. ඒ වෙනුවට ඇසුනේ වෙනත් පිරිමි දෙදෙනෙක්ගේ හඬක්.
"බැල්ලි.. තෝ එහෙම කොහොමද ලේසියෙන් මගෙන් බේරිලා යන්නෙ. තොට කෝල් කීයක් ගත්තද මම එකක්වත් ආන්ස්වර් කලාද තෝ.."
"අනේ සර්.. මට කරදරයක් කරන්න එපා. මම බැඳ ගෑණියෙක්, මට පාඩුවේ ඉන්න දෙන්න සර්.. "
"බැඳපු උන් තමා හොඳ ආයේ කැඩෙන්න දෙයක් තිය්ර්ර් ඈ. හේ හේ නැද්ද තිස්සයා.. අනික බං වේසියේ මුහුදෙ නැව් ගියාට පාරවල් හිටින්නෙ නෑනේ හහ් හහ්.. හහ්?" මිනිසා මහ හයියෙන් හිනාවෙන හඬ ඇසුනා. හිමන්තට සියල්ල පැහැදිලියි. හිමන්ත සිය මෝටර් රතයේ කැබින් එක ඇරලා බැලුවා.
හිමන්ත ගිහින් ටික වෙලාවකින් අමන්දලාගේ නිවසට ආපු අමන්දාගේ පෙර රැකියාවේ බොස් සහ තවත් මිනිසෙක් ඇයව ගෙට දමාගෙන දොර වසාගත්තා. ඇයව දැකපු ගමන් බොසා කලේ ඇගේ කන හරහා පාරක් ගහපු එක. ඒ පාරට ඇයව සෝපා එක මතට විසිවෙලා වැටුණ්. ඇය කෑ ගහන්න හදද්දිම වගේ බොසා සහ අනික් මිනිසා ඇයව තදින් අල්ලාගෙන ඇගේ නිදන කාමරයට ගෙන ගොස් ඇඳ මතට විසි කලා. ඇයව ඇඳට වැටුණු වේගයට ඇගේ යටිබඩ වේදනාව යලිත් උත්සන්න වුනා. බොසා ඒ අතර තම කමිසය උනා දමද්දි අමන්දාගේ අතට අසුවුනේ ඇඳමත වූ දුරකතනය. ඇය ඉක්මනින් එය අතට ගෙන අංකයක් ඩයල් කරද්දිම අනෙක් මිනිසා ෆෝන් එක උදුරලා අරන් විසි කලා.
"බැල්ලි.. තෝ එහෙම කොහොමද ලේසියෙන් මගෙන් බේරිලා යන්නෙ. තොට කෝල් කීයක් ගත්තද මම එකක්වත් ආන්ස්වර් කලාද තෝ.."
"අනේ සර්.. මට කරදරයක් කරන්න එපා. මම බැඳ ගෑණියෙක්, මට පාඩුවේ ඉන්න දෙන්න සර්.. "
"බැඳපු උන් තමා හොඳ ආයේ කැඩෙන්න දෙයක් තිය්ර්ර් ඈ. හේ හේ නැද්ද තිස්සයා.. අනික බං වේසියේ මුහුදෙ නැව් ගියාට පාරවල් හිටින්නෙ නෑනේ හහ් හහ්.. හහ්?" බොසා කෑ ගැහුවා.. අනික දැන් උබේ මිනිහත් එලොව ගියාම උබ කොහොමද ඉන්නෙ. අපි එක්ක සැපක් ගනින්.. " බොසා එහෙම කියන ගමන් සිය ඇඳුම් උනා දමමින් යට කලිසම පිටින් අමන්දාගේ අසලට එද්දි අමන්දා වැඳ වැටෙමින් ඔහුගෙන් බේරෙන්නට උත්සහ කලත් ඒ පාපතරයින් ළඟ අනුකම්පාවක් ගෑවිලාවත් තිබුණෙ නෑ. බොසා අමන්දාගේ ඇඳ සිටි ගවුම කෑළි කෑලිවලට ඉරා දමමින් ඇයව ඇඟට යට කරගත්තත් ඇය ඇඳ සිටි යට සාය එසවීමට ඇය ඔහුට ඉඩදුන්නෙ නෑ. ඇය යට සාය තදින් අල්ලාගෙන ඉද්දි අනෙක් මිනිසා ඇගේ බ්රෙශියරය ඉරා දැමුවා. අමන්දා හඬා වැලපෙද්දි මිනිසුන් දෙදෙනෙක් ඉදිරියේ ඈ නිරුවත් වීම ඇරඹුනා. ඇය හඬා වැලපුනා. බොසා ඇයව යටකරගෙන ඇගේ දෑත් අල්ලා ගනිද්දි අනෙක් මිනිසා ඇගේ කකුල් වලින් අල්ලා ගනිද්දි ඇගේ යට කලිසම ගැලවී යන තුරු ඇයට හඬමින් සිටින්නට වුනා. ඇගේ අත් දෙක සහ කකුල් දෙක ඇඳට තබා ගැට ගැසූ බොසා සහ මිනිසා ඇගේ නිරුවත වීඩියෝ කරමින් රසවිඳින්නට පටන් ගත්තා. අමන්දාගේ දෙපා දෙපසට කල ඔහු ඇගේ දෙපා මුල ලස්සනට ට්රීම් කරපු ඇගේ යෝණිය් සිපගන්නට විය. ඇගේ යෝණිය ලෙවකන්නට විය. කෙතරම් අකමැත්තකින් උන්නද, ඔවුන් ඇයව දූශනය කලද ඇයට ප්රතික්ශේප කිරීම් වෙනුවට සිහින් කෙඳිරිලිද පිටවිය.
එකවරම කාමරයේ දොර ඇරගෙන සිටි අයෙක් පිස්තෝලයක් දිගු කරගෙන කාමරයට එද්දි බොසා සහ අනෙක් මිනිසා ගල් ගැහිලා වගේ බලන් උන්නා. ඒ හිමන්ත.
"බල්ලො වගේ වලු වැඩ කරන්න එපා මිනිහො. උබේ දුවෙක් වගේ කෙල්ලෙක් මේ. උඹ කීයක් මෙහෙම අනාත කරන්න ඇතිද පවුල් කීයක් විනාශ කරන්න ඇතිද. ලැජ්ජා නැද්ද යකෝ. පරයා? තොගෙ ඔලු කට්ට කුඩු කරන්න කලින් අයින් වෙයන් බල්ල ඔය කෙල්ලගෙ ඇඟෙන්.. " කොච්චර හයිරම් කාරයෙක් වුනත් බොසා අමන්දාගේ ඇඟ මතින් අයින් වුනා. හිමන්ත අමන්දා අසලට පැමිණ ඇගේ සිරුඅ වැසෙන්නට ඇඳ ඇතිරිල්ල විසිකර දැමුවා. ඒ බොසාට තුවක්කුව් දිගුකරගෙනමයි. ඒ අතර අනෙක් මිනිසා හිමන්තට ගහන්න පනිද්දි ම වගේ..
තවත් දෙදෙනෙක් කාමරයට ඇතුළු වුනේ ඒ තම වෙලාව බව දැනගෙනයි.
"දෙන්නගෙන් එකෙක්වත් හෙලවෙන්න හිතන්නවත් එපා. " තම අත්වල වූ තුවක්කු දිගු කරගෙන ඔවුන් කාමරයට ආවා ඇවිත් නිරුවතින් උන්නු බොසාට සහ මිනිසාට එක දිගට පහර දුන්නා. නහයෙන් කටෙන් ලේ දමන තුරු පහර දුන්නා. ඒ අතර හිමන්ත අමන්දාගේ දෑත් දෙපා ලෙහා දමා ඇයව පොරවනයෙන් වසා කාමරයෙන් ඉවතට ගෙන අනෙක් කාමරයකට ගෙන ගියා.
"මගෙ ගෑණිව තෝ නොමරා මැරුවා නේද තිරිසනෝ.. අද තෝව බාවනවා මම"
"මගෙ කෙල්ලව විනාශ කරපු පරයගෙ ගෙරි පක කපලා දානවා මම. මම මරන්නෙ ඕකව. " මිනිසුන් දෙදෙනා බොසාව බෙදාගෙන ගහනවා.
"හ්ම්ම් හරි මචං මම දන්නවා සිද්ද වුන දේවල් වැරදියි. ඒත් මෙහෙමයි.. මේ ගෙදර මුන් දෙන්නව බාවන්න බෑ. ඈතින් ඈත වුනත් ගෙවල් තියෙනවා. මෙහෙම කරමු. මුන් දෙන්නව අපි වෙන දිහාකට අරන් යමු. මුගෙ ජිප් එකේම මුන් දෙන්නව අරන් යමල්ලා. ග්ලවුස් දාගනිල්ලා. කිසිම හෝඩුවාවක් තියෙන්න බෑ. මුන් පහන්ට කරපු දේට මූට යහතින් ඉන්න තියන්න බෑ.." අමන්දාගේ දෑසින් කඳුළු කැට කඩා වැටෙන්නට වුනා. ඇය ගවුමක් උඩින් ඇඳගෙන අමරුවෙන් අමාරුවෙන් කුස්සියට ගියා. ඇය අතට අහුවුනේ එලවලු කපන්න ගන්න පිහිය. ඇයට සිහියක්තිබුණෙ නෑ. ඇය එය අරගෙන අමාරුවෙන් කාමරයට එද්දි බොසා බිම වැතිරිලා උන්නා. අසීහෙන් වුනත් බොසා දැක්කා අමන්දාගේ මුහුණ. හරියට කාලි යකින්න වගේ. අමාරුව්ර්න් උන්නු අමන්දා අඩියට දෙකට බොසා අසලට පැමිණ තම පයින් බොසාගේ ලිගුවට තද පහරක් ලබා දුන්නා. වේදනාවෙන් බොසා ඇඹරෙද්දි පිහිය එසවී බොසාගේ ගෙල දෙසට වේගයෙන් පහත් වෙද්දි ගෙල අසදිම වගේ හිමන්ත ඇයව වැලකූ නිසා බොසා බේරුණ..
"අනේ අයියේ මම මූව මරන්න ඕනි. මට මේකව මරන්න ඕන්. මාව විනාශ කලා බල්ලා. තෝ.. තෝව මම මගේ තාත්තා කියලා හිතුවේ වනචරයෝ.." අමන්දා අඬන්න ගත්තා.
"එපා අමා. ඕනේ නෑ. මිනිහට වෙන්න ඕනි දේ වෙයි. ඔයා අමාරුවෙ වැටෙන්න එපා. අපි පහන් ගැන බලමු. මූව බලාගන්න දැන් ගොඩක් අය ඉන්නවා. " හිමන්ත අමන්දාව ජීවීතයේ ප්රතම වතාවට තුරුළු කරගත්තා. ඇය හිමන්තගේ පපුවට ගුලිවී හඬන්නට පටන් ගත්තා. හිමන්ත අමන්දාව තුරුළු කරගෙන ඇගේ හිස අතගෑවා.
බොසාව හා අනෙක් මිනිසාව, පැමිණි මිනිසුන් දෙදෙනා බොසාගෙම රියෙහි දමගෙන රැගෙන ගිය අතර හිමන්ත අමන්දා සමඟ නතර විය. අමන්දා නාගත්තේ දැණුනු අපහසුව නිසාම විය. හිමන්තද අමන්දාට පසුව නාගත් අතර ඒ වන විට දෙදෙනාටම නොදැනීම දහවල් වී තිබූ අතර පහන්ව බැලීමට යලි රෝහලට යා යුතුව තිබුණි. අමන්දා උන්නේ අපහසුවෙන් වුවද ඇයව නිවසේ තනිකල නොහැක. සුමාලි හා හිමන්ත යමක් තීරණය කර තිබුණි.
"අමා. ඔයාව තනියෙන් තියලා යන්න බෑ. රෑට තනියම ඉන්න දෙන්නත් බෑ. ඔයත් අසනීප නිසා සුමාලි අහන්න කිව්වෙ ඔයාට අපේ ගෙදර ඉන්න බැරිද කියලා පහන්ට හොඳ වෙනකල්. " හිමන්ත විමසද්දි අමන්දා කිසිවක් නොකීවාය. මදක් නිහඬව උන් ඇය හිමන්ත දෙස නොබලාම
"මම නිසා ඔයාලට් හරි කරදරයි නේද අයියේ. "
"මම එහෙම කිව්වද දැන්.. එහෙම නෑ. ඔයාව තනිකරන්න බෑ මේ තත්වෙත් එක්ක ඒකයි කියන්නෙ මම. අක්කට එන්න විදියකුත් නෑ මේ ටිකේ අම්මා අසනීපෙන්නේ "
"හ්ම්ම්.. මම එන්නම් අයියෙ?" අමන්දා පවසන්නට වූයේ බිම බලාගෙනමය."
"හ්ම්ම් බයවෙන්න එපා අමා.. ඔයාට ඕනිදේකට මම ඉන්නවා. සුමාලි ඉන්නවා. අපි ඔයාව බලාගන්නම්. " හිමන්ත ඇගේ හිස අතගාමින් පැවසුවේ ඇය පුටුවේ වාඩිවී සිටියදීය. ඇයටත් නොදැනිම ඇය ඔහුගේ උදරයට හිස තද කරගෙන ඔහුව බදාගත්තේ ඇයිදැයි ඇයවත් නොදත්තාය. ඇත්තෙන්ම ඇය හිමන්තගේ උණුසුමට වශීවී සිටියාය. උදෑසන සිදුවූ සිදුවීම් මෙන්ම, ඊයේ රැයේ සිට හිමන්ත ඇයව ආරක්ශා කල අයුරු ඇයට හිමන්ත කෙරේ ඇතිවී තිබුණේ වෙනස්ම හැඟීමකි.
"මට සමාවෙන්න අයියෙ.. මම එදා ඔයාට බැන්නා. ඉහි.. ඉහි.. ඒ මම එහෙම නැති නිසා.. ඉහි ඉහි.. ඔයා ගැන මම දැනන් උන්නෙ නැති නිසා ඉහි.. ඉහි.."
"ඔය.. ඔය ඉතින් අඬන්න ගත්තා. මේ අහන්න. ඒවා ගැන හිතන්න එපා. මාත් වැරදියිනේ. ම්ම්. අඬන්න එපා. කෝ ඇඳුමක් දාගෙන එන්න. ඇඳුම් දෙක තුනකුත් ගන්න.. එහෙම්මම අපි යමු අපේ දිහා.. ම්ම්ම්. " හිමන්තද ඇයව තුරුළු කරගෙන පවසන්නට විය. " මේ ඒක නෙමේ ඔයාලගෙ ගෙදරට කියන්නෙ නැද්ද..?"
"ම්ම්ම් මම කිව්වෙ නෑ අයියේ. තාත්තත් අසනීපෙන්නෙ. එන්න විදියක් නෑ වගේ. අම්මට බස්වල එන්න බෑනේ. මම ඒකයි නොකිව්වෙ.. "
"හ්ම්ම්. කමක් නෑ. අද කියන්න. නොකියා බෑනේ. හොඳ නෑනේ.. හ්ම්ම් දැන් ගිහින් ලෑස්ති වෙන්න. වෙලාව පහුවෙයි.." හිමන්තගෙන් වෙන්වුනු අමන්දා කාමරයට ගොස් ඇඳුම් මාරු කරගෙන තවත් ඇඳුම් කෑලී කිහිපයක් බෑගයකට දමාගත්තේ හිමන්තගේ නිවසේ එදන රැය නැවතීමටය.
පහන්ට තවමත් සිහිය නොමැත. ඔහු තවමත් යන්ත්රයකට සවිකොට තිබුණි. ඔහුව දකින අමන්දාට දරාගත නොහැකි විය. ඇය උන්නේ හද පත්ලෙන්ම කඩා වැටෙමිනි. ඇය හිමන්තගේ නිවසට පැමිණි පසුවත් හඬමින්ම කල්පනා කරමින් සිටි අතර සුමාලි මෙන්ම හිමන්තද ඇයව අස්වසන්නට විය. හිමන්තත් නොදැනිම ඔහු ඇයට සමීප වී ඇත. ඔහු ඇයව තුරුළු කරගනිමින් ඇයව සනසවයි. ඇයද ඔහුගේ උණුහුමට ගුලිවී සිටී. මෙසේ දින කිහිපයක් ගතවුනද අමන්දා සිටියේ දුකෙනි. හිමන්ත උදෑසනම රෝහලට ගොස් එහෙමම වැඩට යද්දි අමන්දා හිමන්තගේ නිවසේ නතර වී සිටියාය. පහන්ට තවමත් සිහිය නොයේම ගැන ඇය සිටියේ දුකෙනි. වේදනාවෙනි.
හිමන්ත යලි ගෙදර එද්දි කෑම කඩෙන් රැගෙන ඒම සුමාලි නැති දිනවල් නිතර සිදුවන දෙයකි. එහෙත් ඔහු එදින එද්දි අමන්දා කෑම පිලියෙල කර තිබුණි. හිමන්තගේ ඇඳුම් සෝදා තිබුණි. අමන්දා කෙරේ හිමන්තට ඇතිවූයේ දුකකි වේදනාවකි.
"අනේ අමා. ඇයි ඔයා මහන්සි වුනේ. ඇයි ඔයා වැඩ කරන්නෙ. ඔයාට අසනීප නිසානේ මම ඔයාව මෙහෙ ගෙනාවේ.. "
"මොන මහන්සියක්ද අයියෙ.. අනික කෑම ටිකක් හදන එක, රෙදි හෝදන එක මම නොකල දෙයක් නෙමේනේ. ඔයාලා මට මෙච්චර උදව් කරද්දි මම මේ කලේ පොඩි දෙයක්නේ අයියේ. " අමන්දා පවසද්දි හිමන්ත ඇය අසලට වී ඇගේ කම්මුල් දෙකෙන් අල්ලාගෙන ඇගේ මුහුණ ඔහු දෙසට හරවා ගන්නට විය.
"ම්ම් ඒත්.. එහෙම එපා ඔයා මහන්සි වෙන්න එපා. තේරුනාද. ඔයා ලෙඩින් ඉන්නෙ. එහෙම වැඩ කරන්න එපා.. ම්ම්ම්" පහන් ඇයව තුරුළු කරගෙන පළමු වතාවට ඇගේ නළල සිපගන්නට විය. ඇගේ හිස සිපගන්නට විය. ඇයද ඔහුට තුරුළු වී ඔහුව් බදාගනිමින් ඔහුගේ පපුවට ගුලිවූයේ පහන්ගෙන් නොලැබෙන උණුසුම ඔහුගෙන් ලබමිනි. ඇයද ඔහුගේ පපුව සිපගන්නට විය හිමන්තගේ සිපගැනුම් ඇයව අමුතුම ලෝකයකට ගෙන යන්නට සමත් විය. ඇය ඔහුව අතෝරක් නැතිව සිපගන්නට විය. හිමන්තගෙන් එන දහඩිය මුසු පිරිමි සුවඳට ඇය වසඟ විය. හිමන්තගේ දුරකතනය නාද වෙද්දි දෙදෙනාම පියවි සිහියට පැමිණෙද්දි අමන්දා ලැජ්ජාවෙන් මෙන් ඔහුගෙන් ඉවත් වෙද්දි හිමන්තද තම කලිසමේ සාක්කුවෙන් දුරකතනය අතට ගද්දි එ ඇමතුම සුමාලිගෙනි. අමන්දා ලැජ්ජාවෙන් මෙන් බලා කුස්සිය දෙසට දිවයන්නට විය.
"හලෝ? බබා.. "
"හල්ලෝ? දැන් කොහොමද අම්මට..?"
"අම්මටනම් අඩු නෑ බබො.. හ්ම්ම් අනේමන්දා. ආයේ වැඩි වගේ.. ම්ම් ඒකනෙමේ. පහන්ට මොකද.. අමා හොඳින්ද..?"
"පහන්ට තාම සිහිය නෑ? අනේමන්දා. ඩොක්ටර් කියන්නෙ අවදානම් කියලා. ඔලුවට ටිකක් ඩැමේජ් වෙලානේ. සිහිය ආවත් මතකය
? "
? ""හ්ම්ම්. අර කෙල්ල ආව් බබො.. මට හිතුවා අරූ ඔය වගේ දෙයක් කරයි කියලා. ඒකමයි මම මෙයාලව කොළඹින් ගෙනාවේ ඒත්..?"
"දෛව්ය තමා.. ම්ම්ම් "
"ම්ම් කෝ කෙල්ල.. "
"කුස්සියෙ?"
"අනේ ක්ස්සියෙ මොකෝ කරන්නෙ ඒ ළමයා. ඔයා කෑම ගෙනාවේ නැද්ද..?"
"ගෙනාවා. මේ ළමය උයලනෙ.. මම එද්දි.."
"අනේ.. ඇයි ඒ.. ම්ම්ම් දෙන්න බලන්න කෙල්ලට. පණ්ඩිත ආච්චියෙක්නේ.." සුමාලි පවසද්දි හිමන්ඝ ෆෝන් එක ගෙනිහින් අමන්දාට දිගු කරද්දි ඇය බිම බ#
"අනේ.. ඇයි ඒ.. ම්ම්ම් දෙන්න බලන්න කෙල්ලට. පණ්ඩිත ආච්චියෙක්නේ.." සුමාලි පවසද්දි හිමන්ඝ ෆෝන් එක ගෙනිහින් අමන්දාට දිගු කරද්දි ඇය බිම බලාගෙන සිනාසෙන්නට වූයේ ලැජ්ජාවෙනි.
"ම්ම්. බබා. මම යනවා වොශ් එකක් දාගන්න. ඔයාලා කතා කරන්නකො.. " හිමන්ත සුමාලිට පවසන්නට විය. " ම්ම් බුදු සරණයි බබා. පරිස්සමෙන්.. ම්ම් මෙන්න අක්කා කතා කරනවා. අද හම්බෙයි?" පැවසු හිමන්ත තම කාමරය දෙසට ගියේ සිනාසෙමිනි.
ඇඟ සෝදා සරමක් සහ ස්කිනියක් හැඳ සිටි හිමන්ත කුස්සියට එද්දි අමන්දා සින්ක් එකේ පිගන් සෝදමින් සිටියාය... දැන් ඇය ඔහුට කැමති වග ඔහු දැන සිටියෙය. ඇගේ හැසිරීම වෙනසකි. ඇය ඔහුට ලෙංගතුව සිටියි. ඇගේ බැල්ම කෝලය. පෙර සිටි නපුරු අමන්දා එහි නොවීය. ඇය පිඟන් අතුල්ලද්දි ඇගේ උකුල තාලෙට නැලවෙයි හැඩැති ඇගේ සිරුර ඇය ඇඳ සිටි ගවුමට කඳිමට මැවී පෙනෙන්නට විය. තම බිරිඳද දැන් සති කිහිපයක සිට හිමන්ත හා නොවීය. ඔහුටද ස්ත්රී පහස අවැසි විය. ඔහු තවත් වරක් ඔහුට පිටුපා වැඩෙහි යෙදෙන අමන්දා අසලට කිට්ටු විය. ඇය අසලට ගිය ඔහුගේ හුස්ම වැටෙන වේගය වේගවත් ය. මාස කිහිපයකට පෙර එදා නයිටිය පිටින් සිටි අයුරු ඔහුට සිහිවිය. එදින නයිටිය පිටින් වුවද මෙදින ගවුමක් හැඳ සිටියද ඇගේ හැඩ එදා මෙන්ම අදද ඔහුගේ ඇස පිනවන්නට සමත් විය. හිමන්ත අමන්දා අසලට වී කල්පනා කලේ මෙදිනද එදා මෙන් ඇය ඔහුව ප්රතික්ශේප කරාවිද යන්නයි.
අමන්දා හිමන්ත තමා අසලට එන බවක් නොදැන සිටි අතර ඇය සිටියේ හවස සිදුවූ දේ සහ සුමාලි පැවසු දේවල් එක්ක ලැජ්ජාවෙනි. තම සැමියා වූ පහන් ඇරුණුකොට පිරිමියෙකුට ඇය එසේ ළංවූයේ හිමන්තට පමණි. ඇගේ සිතට වරෙක තමන් පහන්ට ද්රෝහී වූවාදෝ යැයි සිතේ. තවත් වරෙක් පහන්ම තමාව හිමන්තට දෙන්න හදපු එකේ ඔහු එය ඔහුට ද්රෝහි වීමක් නොවන බව සිතයි. ඇය උන්නේ කල්පනාවෙනි. සිහින ලෝකයකය. එකවරම ඇගේ උරහිස කිසිවෙකු ස්පර්ශ කිරීමෙන් ඇය සිහිනයෙන් මිදුනාය. ඇය සිතන්නටත් පෙර ඇගේ ගෙල මත උණුසුම් හාදුවකින් තෙත්වෙද්දි ඇය එදා මෙන් ඔහුට විරුද්ද වනවා වෙනුවට, ප්රෑන්ටියට අත් දෙක තබාගෙන ඔහුට අවනත වන්නට විය. ඇගේ උරහිස සියුම් ලෙස ඔහු පිරිමදින්නට විය. ඒ සමඟම ඇගේ ගෙල සිපගන්නට විය. ඇගේ ගෙල සිපගනිමින් උන් ඔහු ඇගේ කන් පිටුපස සෙමෙන් සෙමෙන් සිඹිමින් ඇගේ කන්පෙතිද සිඹියි. ඒ සමඟම ඇගේ සියොළඟම සියුම් කිතියකින් වෙලී යයි. එය දැනෙන හිමන්තට එය කොළ එලියකි. ඇගේ උරහිස් සෙමෙන් සම්භාහනය කරමින් සිටි ඔහුගේ අත් සෙමෙන් සෙමෙන් ඇගේ අත් දෙක දිගේ පහලට රූටා ගොස් ඇගේ වැළමිට අසලින් ඇගේ සිරුරටත් අතටත් අතරින් ඉදිරියටම ඇදී ඇගේ උදරය ස්පර්ශ වන මොහොත ඇයව යලිත් විදුලි සැරයක පහස ලබයි.
හිමන්තගේ අත් දෙකම ඇගේ උදරය මුදුනේ ලැමට පහලින් සෙමෙන් පිරිමදියි. ඇගේ හිස ඔහුගේ උරහිසේයම් ඔහුගේ මුව ඇගේ කම්මුලේය. ඇය උණුසුම් හාදු වැස්සක් සිය කම්මුලට ලබමිනි සිටියි. මොහොතකින් ඇගේ බඳ වටා වෙලී යන ඔහුගේ අත් ඇයව ඔහුවෙත ඇද හිරකර ගනිද්දි.. සවස සහ මේ වනවිට සිදුවන සහ සිදුවූ දේ නිසාවෙන් අවදිව සිටි යමෙක් ඇගේ නිතඹේ ගැටෙන්නට විය. කලෙකින් නොව ජීවිතයේ පළමු වරට වාගේ ඇගේ නිතඹේ එවන් විශාල එකක් ගැටුනාමද කොහෙද. සමහර දිනවල සවස බසයේදි පිරිමින් විසින් හේත්තුව දැමුවද එය එතරම් තදින් දැනුනාද ඇයට මතක නැත. එහෙත් මෙදින හිමන්ත යටට කිසිත් ඇඳ නොමැති නිසා සරමට පමණක් ආවරණය වූ එය ඇගේ නිතඹ මත දඟ කරමින් සිටින්නට විය. අමන්දාගේ සිරුරට හේත්තු වූ හිමන්ත ඇගේ කම්මුල සිඹිද්දි අමන්දාගේ අත සින්ක් එක මත ලිස්සා යන්නට ඇත. ඒ අවසරයෙන් ඇගේ අත ගැටුණු සින්ක් එක මත වූ කෝප්පයක් සින්ක් එක මතට වැටුණේ දෙදෙනාගේම දැහැණ බිඳිමිනි. එහෙත් හිමන්ත තම දැහැන බිඳින්නට සූදානම් නැත ඔහු ඇයව තමා දෙසට හරවා ගන්නට විය. එහෙත් ඇය ඔහුගේ පපුවට ගුලිවී යමක් මුමුණන්නට විය..
"අයියෙ? ම්ම්ම්. "
"ඇයි මැණික?"
"ඔයා තේ බිව්වෙත් නෑ නේද? ම්ම්ම්."
"තේ නෙමෙයි මට ඕනි.. ම්ම්ම් මට ඕනි දැන් මගෙ මැණිකව?" හිමන්ත එසේ පවසමින් ඇයව තුරුළු කරගන්නට විය. "මට සමාවෙන්න.. ඒත්.. මට ඔයාව ඕනේ දැන්.. ප්ලීස්?"
"මටත් ඔයාව ඕනේ.. ඒත්??"
"ඇයි..?"
"සුමාලි අක්කා මම ගැන මොන හිතයිද අයියේ. මම ඔයා එක්ක මෙහෙම ඉද්දි.. මට එහෙම කරන්න බෑ.. මට දුකයි.."
"එහෙම හිතන්න එපා නංගියො.. එයා මොකුත් කියන්නෙ නෑ. එයා ඔයාට ආදරෙයි.. මම සුමාලිට හොරෙන් කිසි දෙයක් කරලා නෑ. වෙන කිසිම ගෑණියෙක් එක්ක ඉඳල නෑ. ඒත් මට ඔයාව අමතක කරන්න බෑ. ඔයාව දැක්ක දවසෙ ඉඳලා මම කොච්චර පෙරුම් පිරුවද ඔයාව් මගේ කරගන්න. ම්ම්ම්"
"ම්ම්ම්. අක්ක ඔක්කොම දන්නවා.. අයියෝ.. ලැජ්ජාවේ බෑ.. ඔය කිව්වද..?"
"ම්ම්ම්. මගෙයි එයාගෙයි රහස් නෑ. "
"ම්ම්ම් අනේ මන්දා.. "
"මන්දා නෙමෙයි දැන්.. මට ඔයාව ඕනේ. මගේම කරගන්න.. ම්ම් "
"අනේ අයියේ.. මම නරක ගෑණියෙක් නෙමෙයි.. ඒත් කොයි කෙල්ලද අයියේ ආස නැත්තෙ ළමයෙක් හදන්න.. මං ගැන වැරදියට හිතන්න එපා අයියේ. ඒත් මට වෙන කවුරුවත් විශ්වාස නෑ. හ්ම්ම්"
"හ්ම්ම්ම්. ඔයා නරක නෑ කියලා මම දන්නවා නංගි. මමත් එහෙම මිනිහෙක් නෙමෙයි. මමත් සුමාලිට විරුද්ද වෙලා නෑ කවදාවත්.. "
"හ්ම්ම් අක්කා වාසනාවන්තයි ඔයා වගේ සැමියෙක් ලබන්න.. ම්ම්ම්"
"එහෙම හිතන්න එපා.. පහන් හොඳ මනුස්සයෙක් නංගි.. එයා අද ඔහොම උන්නට.. ම්ම්.. " යලිත් හිමන්තගේ දුරකතනය නාද වේ.. " මේකට නිවනක් නෑනේ. ම්ම්ම් ඒ ගමන කවුද.."
"හ්ම්ම්. අයියා බලලා එන්න.. මම කෑම ලෑස්ති කරන්නම්.."
"ඔයා මහන්සි වෙනවා.. ම්ම් ඉන්න. මම එන්නම්. අපි දෙන්නම රෙඩි කරමු. ම්ම්"
"අනේ ඕක මොකක්ද.. ම්ම්" හිමන්ත අමන්දාගේ හිස සිඹ ඇගෙන් වෙන්වූයේ සිතකින් නොවෙයි. නොනවත්වාම නාද වන දුරකතනය බැලීමට මිසක.
ඇමතුම් ලැබී තිබුණේ අමන්දාගේ රැකියා ස්තානයේ බොසාව හා ඔහුගේ සහචරයා රැගෙන ගිය දෙදෙනාගෙනි. හිමන්ත ඇමතුව අවසනදී යලි කුස්සියට එද්දි අමන්දා කෑම සූදානම් කර තිබුණි. දෙදෙනාම එකළඟ පුටු දෙකකට වී කෑම ගන්නට විය. අමන්දා හා හිමන්ත කෑම ගන්නා අතරවාරයේ වුවද දෑසින් එකිනෙකා අතර හැඟුම් හුවමාරූ කරගන්නට විය.
හිමන්ත කෑම ගැනීමෙන් පසුව මිදුලට වී දිගු දුරකතනය සංවාදයක කා සමඟ හෝ රැඳී සිටිද්දි, අමන්දා රාත්රි නිදන ඇඳුමට මාරු වී බැල්කනියේ සිට හිමන්ත දෙස බලා සිටින්නට විය. සීතල සුළං රැලි ඇගේ නිදන ඇඳුම තුල දඟ කරමින් ඇගේ සිරුරට උණුසුම් පහසක් අවැසි බව හඟවන්නට විය.
තව දින කිහිපයකින් පුන් පොහොය වුවද, එදින අහස අමාවක මෙන් කළුවරය. සුළං රැලි වෙනදාට වඩා සීතලය. හිමන්තටද මිදුලේ සිටීමට අපහසු තරමය. ඔහු අහම්බෙන් වගේ උඩු මහල දෙස බලද්දි බැල්කනියට වී ඔහු දෙස බලා සිටින අමන්දාව ඔහුට පෙනෙන්නට විය ඇය හැඩය. ඇගේ ගවුම විනිවිද යන කාමරයේ විදුලි ආලෝකය ඇගේ නිරුවත මවා පෙන්වන්නට විය. ඇයව දුටු ඔහු ඇමතුම විසන්දි කොට ගේ දෙසට ඇවිද ආවේ හදිසියේය. ඔහු අහස දෙස බලද්දි ඈත අහසේ විදුලි සැර රටා මවන යුරු පෙනෙන්නට වූයේ ගස් අතරිනි. 'අදනම් වහින්න වගේ යන්නෙ..' සිතමින් ඔහු ගෙට ගොඩවී දොර වසා නිවසේ දොරවල් වසා දමා ජනෙල් සියල්ල විපරම් කලේ පුරුද්දට මෙනි. එලිය මිදුලේ ගස් කොලන් ඔහුට පෙනෙන්නෙ ඉඳහිටය. ඒ විදුලි ආලෝකය වැටෙන වෙලාවටය. ගස් කොලන් අඹරමින් සුළං හමන යුරු ඔහුට පෙනෙන්නට විය. අමන්දා උන්නේ උඩු මහලේය හිමන්ත උඩු මහලට පිවිසෙන තරප්පු පෙල නගින්නට සූදානම් වෙද්දීම වාගේ හඬ නගමින් පුපුරා ගිය අකුණු සැරට පලාතේම වාගේ විදුලිය විසන්දි වී යද්දි උඩු මහලේ සිට අමන්දා කෑ ගසන්නට විය?
"අනේ අයියේ?." හිමන්ත ෆෝන් එකේ එලියෙන් උඩුමහලට දිව යද්දි අමන්දා උන්නෙ ඇඳ මත හිඳගෙන කන් දෙකම දෑතින් වසාගෙනය?
"මොකෝ මේ"
"අනේ බයයි??" හිමන්තට මුවඟට ආ සිනහව තද කරගෙන ඔහු ඇය අසලින් හිඳ ගත්තේ ඇයව තුරුළු කරගනිමිනි. එකෙනෙහිම තදත් අකුණු පුපුරණ හඬ ඇසෙන්නට විය.. සුළඟ කාමරය තුලටද එන්නේ අමන්දා දොර ජනෙල් වසා නොමැති නිසාවෙනි. හිමන්ත ඇගෙන් වෙන්ව ජනේලය දෙසට යන්න යද්දි ඈ ඔහුව තදින් බදාගත්තාය.
"අනේ යන්න එපා.. මම බයයි.."
"හ්ම්ම් බයවෙන්න එපා. ඔහොමම ඉන්න ඔයා. මම දොරයි ජනේලයි වහලා එන්නම් හාඳ.. ම්ම්ම් ඔහොම්ම ඉන්න හොඳ ළමයා වගේ.. " හිමන්ත කාමරයේ දොරවල් වසන්නට යද්දි ඇය කළුවරේ බියෙන් වුවද දෙනෙත් පියාගෙන ඇඳේ ගුලිවී සිටින්නට විය.හිමන්ත දොර ජනෙල් වසා කණ්නාඩි මේසයේ ලච්චුවෙන් ගත් ඉටිපන්දමක් පත්තු කලේ කාමරය තුල වූ අඳුර නැති කිරීමටයි. යලි ඇඳ දෙසට හැරුණ හිමන්ත දුටුවේ ඇඳ මත ගුලිව සිටින අමන්දාවයි. ඇඳ වෙතට ගිය හිමන්ත ඇගේ ළඟටම වී ඇයව තුරුළු කරගන්නට වූයේ ඇයද යලි ඔහුට ගුලි වෙද්දියි.. පැයක් පමණ ගොරවමින් වැස්ස වහිද්දි අමන්දා හිමන්ත තුරුලේහිම නිදාගෙන තිබුණි. හිමන්තද ඇයගේ හිස අතගාමින් ඇයව තුරුළු කරගෙන ජනෙල් අතරින් පිටත බලමින් සුසුම් හෙලමිනි. ජීවිතයේ තමා වැඩියෙන්ම ඇළුම් කල ගැහැණිය. තමා පැතූ පහස ඔහුට ලැබී තිබුණි. ඔහු තුල ඇයට රාගයට එහා ගිය ආදරයක් තිබුණි. අමන්දාගේ හිස සියුම්ව පිරිමදිමින් උන් හිමන්ත ඇගේ නළලත සිප ගත්තෙ ඒ ආදරය නිසාමය. සුව නින්දක උන් අමන්දා එම හාදුව නිසාම නින්දෙන් අවදි වන්නට විය. ඇය නින්දෙන්ම ඔහුගේ මුහුණ් දෙස බලා ඔහුගේ පපුවට යලි තුරුළු වෙද්දි හිමන්ත යලි යලිත් ඇයව සිපගන්නට විය. ඇගේ හිස මත තිබූ අතඟිලි ඇගේ නයිටියට පිටින් ඇගේ පිට මත රටා මවන්නට විය. ඇය සිටියේද අවදි වී නිසාවෙන් ඇයද නින්දෙන්ම මෙන් හුරතලයෙන් ඔහුගේ පපුව සිපගනිමින් කෙඳිරිලි නගන්නට විය. ඔහුගේ අත ඇගේ පිට දිගේ සෙමෙන් සෙමෙන් පිරිමදිමින් ඇගේ නිතඹ වෙත ඇදී යද්දි ඈ ඔහුට තවත් තුරුළු වන්නේ ඊළඟ නිමේශයේ කුමක් සිදුවේවිද යැයි සිතමිනි. ඇගේ යට ඇඳුමට හා නිදන ඇඳුමට වැසුනු නිතඹ ඔහුගේ අතකින් සියුම්ව පිරිමැදෙද්දි ඈ ඔහුගේ පපුව පිරිමදිමින් සිටියාය. සෙමෙන් සෙමෙන් ඔහුගේ පිරිමැදුම් ඒවා මිරිකීම් බවට පත්වෙන්නට වැඩි වෙලාවක් නොගිය අතර ඇගේ උදරයේ යමක් දැවටෙනු ඇයට දැණින. එය උණුසුම් මෙන්ම දරදඬු වී ඇති වග ඇයට දැනෙද්දි ඇයට දැණුනේ අමුතුම හැඟීමකි. ඔහු නොනවත්වාම ඇගේ හැඟීම් ඇවිස්සෙන පරිදි ඇයගේ පසුපස මිරිකද්දි ඇය ඔහුව බදාගෙන සිබින්නට විය. තවත් ඇය අසල ඉවසා සිටින්නට නොහැකි වූ හිමන්ත ඇගේ ගෙල වටා සිඹිමින් ඇගේ හිස සිඹිමින් සිටි හිමන්ත ඇයව ඇඳ මතට පෙරලා ගත්තේ කොටියෙකු මුව පැටවෙකු අල්ලාගත් ලෙසිනි. ඇයව ඇඳ මතට පෙරලගෙන ඇගේ සිරුර මතට වූ හිමන්ත ඇගේ කම්මුලට කිස් කරද්දි ඇය දෙනෙත් පියාගන්නට විය. එනමුදු ඇගේ මුහුණ තුල සැඟවුනු සියුම් ලැජ්ජාබරිත වූ සිනහව එලෙසමය. ඇගේ කම්මුල්. නළලත ඇස් සෙමෙන් සිඹ සිඹ ඔහු ඇගේ තොල්පෙති ආක්රමණය කරන මොහොත පැමිනෙද්දි අමන්දාද හිමන්තව තුරුළු කරගෙන ඔහුට සහයක් වන්නට විය. ගිමන්ත ඇගේ තොලක් තම තොල් අතරට ගෙන උරා බොන්නට විය. ඇය ඔහුට ඉඩදී දෙනෙත් පියාගෙන සිටින්නට විය
KD (crazzydana)
Comments
Post a Comment