Nosithu Arayuma | නොසිතූ ඇරයුම 05

Sinhala Walkatha Zone

Best Of Sinhala Walkatha Collection

Nosithu Arayuma | නොසිතූ ඇරයුම 05

පාස්වර්ඩ් පරාජය සහ යක්ෂයාගේ සැලැස්ම

දින ගණනාවක් ගත වුවද, ළහිරුට හෝ රශේන්ට තම සහෝදරියන්ගේ දුරකථන අගුළු හැර ගැනීමට හැකි වූයේ නැත. ශෙහානි ෆෝන් එක නාන කාමරයට පවා රැගෙන ගිය අතර, රශේන්ගේ නංගි නෙතුමි ඇඟිලි සලකුණු (Fingerprint) ලොක් එකට අමතරව රටාවක් (Pattern) ද දමා තිබුණි. ළහිරු දිනක් ශෙහානිගෙන් ෆෝන් එක ඉල්ලුවේ "කෝල් එකක් ගන්න මගේ එකේ සල්ලි නෑ" කියා බොරුවක් කියාය. නමුත් ඇය අංකය ඩයල් කර ෆෝන් එක අතට දුන් අතර, කෝල් එක ඉවර වූ සැණින් නැවත එය උදුරා ගත්තාය.

රාත්‍රිය උදා විය. දෙදෙනාගේම සැලසුම් අසාර්ථක වීම ගැන චැට් එකේ තිබුණේ දැඩි කලකිරීමකි.

ළහිරු: "වැඩක් නෑ බන්. මේකි ෆෝන් එක අතින් තියන්නෙවත් නෑ. මම හිතුවේ පාස්වර්ඩ් එක හොයාගත්තොත් ඔක්කොම හරි කියලා. දැන් නම් මට එපා වෙලා තියෙන්නේ. අපි මේ වැඩේ අතාරිමුද?"

එහා පැත්තෙන් රශේන්ගෙන් පිළිතුරක් එන්නට ටික වේලාවක් ගත විය. ඔහු දිග පණිවිඩයක් ටයිප් කරමින් සිටියේය.

රශේන්: "ළහිරු... පොඩ්ඩක් හිටපන්. මට නිකන් පරාජය බාරගන්න බෑ. මම මේ ටික වෙලාවක ඉඳන් කල්පනා කරේ වෙන දෙයක්. අපිට බැරි නම් සොෆ්ට් විදියට මේක කරන්න, අපි හාඩ් විදියට කරමු. මගේ ඔළුවට ආවා පිස්සු ප්ලෑන් එකක්. හැබැයි මේක ෆිල්ම් එකක් වගේ. උඹට බය හිතෙයිද දන්නෙ නෑ."

ළහිරු: "මොකක්ද බන්? දැන් කොහොමත් අපිට නැති වෙන්න දෙයක් නෑනේ. කියපන් බලන්න."

රශේන්: "අහපන්... උඹලගේ අම්මා උදේම වැඩට යනවා නේද? තාත්තා රට නේ ඉන්නේ? ඒ කියන්නේ උදේ 7.30න් පස්සේ ගෙදර ඉන්නේ උඹයි ශෙහානියි විතරයි."

ළහිරු: "ඔව්. ඒ වෙලාවට ගෙදර පාළුයි. නංගි 8.30ට විතර තමයි කැම්පස් යන්න ලෑස්ති වෙන්නේ. ඇයි?"

රශේන්: "හරි. ප්ලෑන් එක මේකයි. හෙට උදේට මම එනවා උඹලගේ ගෙදරට. හැබැයි යාළුවෙක් වගේ නෙවෙයි. මම එන්නේ හොරෙක් වගේ. මම කළු පාටින් ෆුල් කවර් වෙලා, මූණට මාස්ක් එකක් දාගෙන එන්නේ. කාටවත් මාව අඳුරගන්න බෑ."

ළහිරුගේ ඇඟ සීතල විය. "උඹ සිරාවටද කියන්නේ?"

රශේන්: "ඔව් යකෝ. අහපන් ඉතුරු ටික. මම ගෙදර දොර කඩාගෙන (හෝ කලින්ම උඹ දොර ඇරලා තියපන්) ඇතුළට පනිනවා. මගේ අතේ පිහියක් හරි මොකක් හරි ආයුධයක් තියෙනවා (බය වෙන්න එපා මම ඒකෙන් අනින්නේ නෑ). උඹ ඒ වෙලාවේ සාලේ ඉන්න ඕන. නංගි කාමරේ හරි කුස්සියේ හරි ඉඳීවි."

"මම ඇතුළට පැන්න ගමන් උඹ මට ගේම ඉල්ලන්න ඕන. 'කවුද යකෝ උඹ? පලයන් එළියට' කියලා කෑගහලා මගේ ඇඟට පැනපන්. මම උඹත් එක්ක පොර බදලා, උඹේ ඔළුවට පාරක් ගහනවා (බොරුවට). උඹ එතනම සිහි නැති වුණා වගේ ඇදගෙන වැටියන්. එතනින් එහාට උඹේ කටින් වචනයක් පිට වෙන්න බෑ. උඹ මැරුණා වගේ හරි සිහි නැති වෙලා වගේ හරි ඉන්න ඕන. හැබැයි උඹට පුළුවන් ඇස් පොඩ්ඩක් ඇරලා බලන් ඉන්න."

ළහිරුට මෙය අදහාගත නොහැකි විය. මෙය අතිශය භයානක නාට්‍යයකි.

ළහිරු: "අඩෝ... පට්ට රිස්ක් නේ බන්. ඊට පස්සේ?"

රශේන්: "ඊට පස්සේ තමයි ආතල් එක පටන් ගන්නේ. ශෙහානි සද්දෙට දුවගෙන එයි. එයා දකිනවා අයියා සිහි නැති වෙලා වැටිලා ඉන්නවා. කළු ඇඳගත්ත මිනිහෙක් ගේ ඇතුළේ. එයා කෑගහන්න හදනකොටම මම පැනලා එයාව අල්ලගන්නවා. මම එයාව බිම දාගෙන පොර බදලා, කට වහලා එයාව ගැට ගහනවා. ඊට පස්සේ මම උඹවයි එයාවයි දෙන්නවම පුටු දෙකක තියලා ගැට ගහනවා. නැත්නම් බිම දාලා අත් පා ගැට ගහනවා."

ළහිරු: "හරි... බැඳලා?"

රශේන්: "ඊට පස්සේ මම එයාට කියනවා, 'කෑ ගැහුවොත් මම තොගෙ අයියාව මරනවා' කියලා. මම පිහිය උඹේ බෙල්ලට තියලා තර්ජනය කරනවා. ශෙහානි අනිවාර්යයෙන්ම බය වෙයි උඹව බේරගන්න ඕන නිසා. අන්න ඒ වෙලාවේ මම එයාට කොන්දේසි දානවා."

ළහිරුගේ හදවත වේගයෙන් ගැහෙන්නට විය. මෙය ක්‍රියාත්මක වුවහොත් ඔහුට ලැබෙන අත්දැකීම වචනයෙන් විස්තර කළ නොහැකි වනු ඇත.

රශේන්: "මම එයාට කියනවා, 'මට සල්ලි එපා, මට ඕන වෙන දෙයක්. උඹේ අයියට පණ පිටින් ඉන්න ඕන නම් මම කියන දේ කරපන්' කියලා. මම එයාගෙන් ඉල්ලනවා එයාගෙ ඇඳුම් එකින් එක ගලවන්න කියලා. හිතපන් ළහිරු... උඹ සිහි නැති වෙලා වගේ බිම වැටිලා බලන් ඉන්නවා. උඹේ නංගි උඹව බේරගන්න ඕන නිසා අඬ අඬා තමන්ගෙ ඇඳුම් ගලවනවා. එයාගෙ හෙළුව උඹේ ඇස් ඉස්සරහම දිග හැරෙනවා. මම ගිහින් එයාගෙ ඇඟ අතගානවා... එයාට කරන්න දෙයක් නෑ. එයා ඉන්නේ බය වෙලා."

ළහිරු: "යකෝ... මට හිතාගන්නත් බෑ. ඒක මාරම ගැම්මක් වෙයි. හැබැයි පොලිසියට කිව්වොත්?"

රශේන්: "පිස්සුද? මම යන්න කලින් එයාගෙ නිරුවත් ෆොටෝ, වීඩියෝ මගේ ෆෝන් එකෙන් ගන්නවා. අරගෙන මම කියනවා 'පොලිසියට ගියොත් මේවා ඉන්ටර්නෙට් දානවා, අයියාව මරනවා' කියලා. එයා බයට කට හොලවන්නෙ නෑ. අනිත් එක උඹ ඉන්නවනේ ගෙදර. උඹට පුළුවන් ඊට පස්සේ එයාව ශේප් කරන්න. 'අපි පොලිසි ගියොත් අපිට කරදර වෙයි නංගි, අපි මේක රහසක් විදියට තියාගමු' කියලා උඹට එයාව කන්වින්ස් කරන්න පුළුවන්."

ළහිරු: "ම්ම්ම්... උඹේ ප්ලෑන් එක සුපිරි වගේම භයානකයි. හැබැයි මට මාර ආසයි ඒක කරලා බලන්න. නංගි මම වෙනුවෙන් මොනවා කරයිද කියලා බලන්නත් පුළුවන්. එයා මාව බේරගන්න එයාගෙ රෙදි ගලවයිද?"

රශේන්: "අනිවාර්යයෙන් ගලවනවා. කෙල්ලෝ තමන්ගේ පවුලේ අයට පණ වගේ ආදරෙයි. ඒක තමයි අපේ වාසිය. හෙට මම එනවා. උඹ ලෑස්ති වෙලා හිටපන්. ගුටි කන්න ලෑස්ති වෙයන්. හැබැයි ඇත්තටම සිහි නැති වෙන්නෙ නෑ. උඹ හොඳට රඟපාන්න ඕන."

ළහිරු: "හරි. මම දොර ඇරලා තියන්නම් 7.45 වෙනකොට. අම්මා 7.30ට යනවා. නංගි 8ට විතර බාත්රූම් යයි. එයා එළියට එන වෙලාව බලලා උඹ වරෙන්."

රශේන්: "එළකිරි. මම එනවා. හෙට උඹේ නංගිගෙ රෝස පාට හුත්ත මම ඇත්තටම දකිනවා. උඹටත් පුළුවන් බිම වැටිලා ඉන්න ගමන් හොරෙන් ඇස් ඇරලා බලන්න. වැඩේ ඉවර වුණාම මම පැනලා යනවා. ඊට පස්සේ උඹ සිහිය ආවා වගේ නැගිටපන්. නංගි ඇවිත් උඹව බදාගෙන අඬයි. එතකොට උඹට පුළුවන් එයාව සනසන ගමන් තව පොඩි ආතල් එකක් ගන්න."

බිහිසුණු සැලැස්ම ස්ථිර විය. සහෝදර සෙනෙහස සහ විශ්වාසය අමු අමුවේ ඝාතනය කරමින්, තමාගේම සහෝදරිය බිල්ලට දෙන ළහිරුගේ විකෘති මනස ඊළඟ දිනය එනතුරු නොඉවසිල්ලෙන් බලා සිටියේය.

රඟපෑමක ඇරඹුම සහ නිරුවත් දඩයම

වෙලාව උදෑසන 7.45 විය. අම්මා නිවසින් පිටව ගොස් විනාඩි පහළොවක් ගතවී තිබුණි. ළහිරුගේ හදවත ගැහෙමින් තිබුණේ පපුව පලාගෙන එන්නට මෙනි. ඔහු වෙව්ලන ඇඟිලිවලින් වට්ස්ඇප් හරහා රශේන්ට නිවසේ ලොකේෂන් එක යැවුවේය.

"ගේට්ටුව ඇරලා තියෙන්නේ. වරෙන්."

විනාඩි දහයක් ගත විය. නිවස ඉදිරිපිට බයික් එකක් නතර කරන හඬ ඇසුණි. ළහිරු සාලයේ සෝෆා එකේ ඉඳගෙන දොර දෙස බලා සිටියේය. මොහොතකින් කළු පැහැති ජැකට් එකක් හැඳ, මුහුණ සම්පූර්ණයෙන්ම ආවරණය වන සේ හෙල්මට් එකක් සහ ඊට යටින් කළු රෙදි මාස්ක් එකක් දමාගත් රශේන් දොරකඩ මතු විය. ඔහු සැබවින්ම භයානක අපරාධකරුවෙකු මෙන් දිස් විය.

සැලසුම ක්‍රියාත්මක විය.

රශේන් ගේ ඇතුළට අඩිය තබද්දී ළහිරු කෑගසමින් නැගිට්ටේය.

"කවුද යකෝ උඹ? කොහොමද ගේ ඇතුළට ආවේ?" ළහිරු හිතාමතාම කටහඬ උස් කර කෑගැසුවේ ශෙහානිට ඇසෙන පරිදිය.

රශේන් කිසිත් නොකියා ළහිරු වෙත කඩා පැන්නේය. දෙදෙනා පොරබදන්නට විය. ළහිරු මේසය උඩ තිබූ මල් පෝච්චියක් බිමට තල්ලු කළේ "ඩෝං" යන විශාල ශබ්දය නිකුත් කරමිනි.

"අඩෝ යමන් එළියට... නංගී... නංගී..." ළහිරු කෑගසමින් රශේන්ව තල්ලු කිරීමට උත්සාහ කළේය.

රශේන් තම අත මිට මොළවා ළහිරුගේ හිසට පහරක් එල්ල කරන බවක් පෙන්නුවේය. ළහිරු කලින් කතා කරගත් පරිදිම, "ආහ්..." යනුවෙන් කෑගසාගෙන බිම ඇදගෙන වැටුණේ සිහිසුන් වූවෙකු මෙනි. ඔහු බිම වැටී නිසොල්මන් විය, නමුත් ඔහුගේ දෑස් යාන්තමට ඇරී තිබුණේ සිදුවන දේ බලාගැනීමේ නොතිත් ආශාවෙනි.

"අයියේ....!!!"

කාමරය දෙසින් ශෙහානිගේ භීතියෙන් පිරුණු කෑගැසීම ඇසුණි. ඊළඟ මොහොතේ ඇය සාලයට දිවගෙන ආවාය.

ඇය සිටියේ දිය රෙද්දක් පමණක් ඇඳගෙනය. බොහෝ විට ඇය නාන කාමරයට යාමට සූදානම් වී සිටින්නට ඇත. ඇයගේ උරහිස් සහ දණහිසෙන් පහළ නිරාවරණය වී තිබුණි. තෙත බේරෙන කොණ්ඩය පිට මැදට වැටී තිබුණි.

බිම වැටී සිටින අයියාවත්, කළු ඇඳගත් නාඳුනන පුද්ගලයාත් දැක ඇය ගල් ගැසුණාය.

"ක... කවුද තමුසේ? මගෙ අයියට මොකද කළේ?" ඇය වෙව්ලමින් ඇසුවාය.

රශේන් එකවරම ඇය වෙත පැන ඇයව අල්ලා ගත්තේය. ශෙහානි කෑගසන්නට උත්සාහ කළද, රශේන්ගේ රළු අතින් ඇයගේ මුව වැසී ගියේය.

"කට වහපන් බැල්ලියේ! එක වචනයක් කතා කළොත් තොගෙ අයියා ඉවරයි!" රශේන් රළු, ගොරෝසු කටහඬකින් ගුගුළේය.

ඔහු ශෙහානිව ඇදගෙන ගොස් සාලයේ මැද තිබූ පුටුවකට තල්ලු කළේය. ඇය බියෙන් ගැහෙමින් සිටියාය. දිය රෙද්ද ලිහී යයි බියෙන් ඇය එය තදින් අල්ලාගෙන සිටියාය.

රශේන් සිය කලිසම් සාක්කුවෙන් ලණුවක් ගෙන ශෙහානිගේ අත් දෙක පුටුවට තබා ගැට ගැසුවේය. ඇය දඟලන්නට වූවාය.

"අනේ මට යන්න දෙන්න... අපි ළඟ සල්ලි නෑ... අනේ අයියේ නැගිටින්නකෝ..." ඇය හඬමින් අයියා දෙස බැලුවාය. නමුත් ළහිරු කිසිදු හෙලවීමක් නැතුව බිම වැටී සිටියේය.

රශේන් ඊළඟට ළහිරු ළඟට ගොස් ඔහුගේ අත් දෙකද ගැට ගසන ආකාරයෙන් රඟපෑවේය. ඉන්පසු ඔහු නැවතත් ශෙහානි ඉදිරිපිටට පැමිණ සිට ගත්තේය. ඔහුගේ අතේ කුඩා පිහියක් දිලිසෙමින් තිබුණි.

"මට තොපේ සල්ලි වැඩක් නෑ. මම ආවේ වෙන දේකට." රශේන් පිහිය ශෙහානිගේ මුහුණ ළඟට ගෙන ගොස්, පසුව එය ඇයගේ නිරුවත් උරහිස දිගේ පහළට ගෙන ගියේය. ශෙහානි බියෙන් හැකිළී ගියාය.

"අනේ... මට මුකුත් කරන්න එපා... ප්ලීස්..." ඇයගේ දෑස්වලින් කඳුළු ගලා යමින් තිබුණි.

රශේන් පිහිය ගෙන ගොස් බිම වැටී සිටින ළහිරුගේ බෙල්ලට තැබුවේය.

"තොට තොගෙ අයියාව බේරගන්න ඕනද?"

"ඔව්... ඔව්... අනේ අයියට මුකුත් කරන්න එපා... ඔයා කියන ඕන දෙයක් මම කරන්නම්..." ශෙහානි හඬමින් බැගෑපත් වූවාය.

ළහිරු මේ සියල්ල බලා සිටියේ බාගෙට පියවුණු දෑස් වලිනි. ශෙහානි තමන් වෙනුවෙන් ඕනෑම දෙයක් කිරීමට සූදානම් බව අසද්දී ඔහුට ඇති වූයේ පුදුමාකාර උද්දීපනයකි.

"හරි. එහෙනම් මම කියන දේ අහපන්." රශේන් නැවත ශෙහානි ළඟට පැමිණියේය. "මට ඕන තී දැන්ම ඔය ඇඳන් ඉන්න රෙද්ද ගලවන්න."

ශෙහානිගේ ඇස් උඩ ගියේය. ඇය විශ්වාස කළ නොහැකි බැල්මකින් රශේන් දෙස බැලුවාය.

"මො... මොකක්ද?"

"ඇහුණේ නැද්ද යකෝ? මට ඕන තෝ හෙළුවෙන් ඉන්නවා බලන්න. ගලවපන් ඕක!" රශේන් ගුගුළේය. "නැත්නම් මම අරූගේ බෙල්ල කපලා දානවා."

"අනේ එපා... මට බෑ... මට ලැජ්ජයි... අනේ වෙන ඕන දෙයක් කියන්න..." ශෙහානිගේ අසරණකම උපරිම වී තිබුණි.

රශේන් වහාම ළහිරු වෙත ගොස් පිහිය තද කළේය. "එහෙනම් මූව ඉවරයි."

"එපා!!! එපා!!!" ශෙහානි කෑගැසුවාය. "මම කරන්නම්... අනේ අයියට මුකුත් කරන්න එපා... මම කරන්නම්..."

රශේන් ජයග්‍රාහී සිනහවක් පෑවේය. ඔහු ශෙහානිගේ අත් ලිහා දැමුවේය. "හරි. දැන් නැගිටලා ඔය රෙද්ද ලිහලා දාපන්. තත්පර තුනයි දෙන්නේ. එකයි... දෙකයි..."

ශෙහානි වෙව්ලන දෙපයින් නැගී සිටියාය. ඇයගේ දෑත් පපුවට තද වී තිබුණි. ඇය බිම වැටී සිටින තම සහෝදරයා දෙස බැලුවාය. ඔහුට සිහිය නැති බව ඇය සිතා සිටියද, ඔහු ඉදිරියේ නිරුවත් වීමට සිදුවීම ගැන ඇයට දැනුණේ මරන්නා වැනි ලැජ්ජාවකි.

නමුත් ඇයට විකල්පයක් නොවීය.

ඇය වෙව්ලන ඇඟිලිවලින් දිය රෙද්දේ ගැටය ලිහුවාය.

රශේන් සහ ළහිරු (ඇස් කොනින්) බලා සිටියදී, ශෙහානිගේ දිය රෙද්ද සෙමින් ඇයගේ සිරුර දිගේ පහළට ලිස්සා ගියේය.

ඇයගේ පිරුණු, රන්වන් පැහැති පියයුරු එළියට පැමිණියේය. රෙද්ද බිමට වැටෙද්දී, ඇයගේ රවුම් උකුල සහ අක්මාව වැනි පිරිසිදු කලවා නිරාවරණය විය. ඇය හඬමින් දෑතින්ම තම රහස් ප්‍රදේශ වසා ගැනීමට උත්සාහ කළාය.

"අත් අහකට ගනින්!" රශේන් අණ කළේය. "මට ඔක්කොම පේන්න ඕන."

ශෙහානි ඉකි ගසමින්, අකමැත්තෙන් වුවද දෑත් දෙපසට කළාය.

දැන් ඇය සම්පූර්ණයෙන්ම නිරුවත්ය. රශේන්ගේ කෑදර දෑස් ඇයගේ සිරුර පුරා දිව ගියේය. බිම වැටී සිටින ළහිරුට, තම සහෝදරියගේ සැබෑ ස්වරූපය අඩි කිහිපයක් එහායින් කිසිදු බාධාවකින් තොරව දර්ශනය විය. ඇය ලැජ්ජාවෙන් ඇඹරෙමින්, කඳුළු සලමින් සිටින ආකාරය ඔවුන් දෙදෙනාටම ගෙන ආවේ මීට පෙර කිසිදා නොවිඳි විකෘති ආශ්වාදයකි.

යක්ෂයාගේ අණ සහ සොහොයුරියගේ කඳුළු

සාලයේ මැද නිරුවතින් සිටගෙන සිටින ශෙහානි දෙසත්, බිම වැටී නිසොල්මන්ව සිටින ළහිරු දෙසත් මාරුවෙන් මාරුවට බැලූ රශේන්ගේ මනසට ක්ෂණිකව අලුත් සිතිවිල්ලක් ගලා ආවේය. මුලින් සැලසුම් කර තිබුණේ තමා ශෙහානිව ස්පර්ශ කරන අයුරු ළහිරුට පෙන්වීමට වුවත්, ඊටත් වඩා දරුණු සහ විකෘති ආශ්වාදයක් ලබා ගත හැකි ක්‍රමයක් ඔහුට කල්පනා විය. ළහිරුට මේ ගැන කිසිදු පූර්ව දැනුම්දීමක් නොතිබුණද, රශේන් දැන සිටියේ ළහිරුගේ රඟපෑම තුළින් මෙය සාර්ථක කරගත හැකි බවයි.

"නැගිටපන් යකෝ... නැගිටපන්!"

රශේන් හදිසියේම බිම වැටී සිටි ළහිරුගේ ඇඟට පයින් පාරක් ගැසුවේය (ඒ වේදනාව නොදැනෙන පරිදි බොරුවටය). ළහිරු ගැස්සී ගියේය. ඔහු සැලසුම වෙනස් වී ඇති බව වටහා ගත්තද, 'සිහිය එනවා වගේ' කෙඳිරි ගාමින් දෑස් ඇරියේය.

"අ... අයියේ..." ශෙහානි කඳුළු පිරුණු දෑසින් කෑගැසුවාය. ඇය ලැජ්ජාවෙන් ඇඹරෙමින් සිටියේ තමාගේ මුළු සිරුරම අයියා ඉදිරියේ නිරාවරණය වී ඇති බැවිනි.

රශේන් වහාම ක්‍රියාත්මක විය. ඔහු අඩපණ වී සිටිනවා මෙන් රඟපාන ළහිරුගේ කොලරයෙන් ඇද නැගිටුවා, ශෙහානි අසලම තිබූ ලී පුටුවක බලහත්කාරයෙන් ඉන්දවූවේය.

"තෝ කෑගහන්න ලෑස්ති වෙන්න එපා!" රශේන් තම සාක්කුවෙන් ගත් ලේන්සුවක් ළහිරුගේ කටට ඔබා, එය පිටුපසට කර තදින් ගැට ගැසුවේය. දැන් ළහිරුට කතා කළ නොහැක. නිකුත් කළ හැක්කේ "ම්ම්ම්... ම්ම්ම්..." යන හඬ පමණි. ඉන්පසු රශේන් ලණුවකින් ළහිරුගේ අත් දෙක පුටුවට තබා බැඳ දැමුවේය.

ළහිරුගේ දෑස්වල ඇත්තටම භියක් සටහන් විය. 'මූ මොකක්ද මේ කරන්න යන්නේ?' ඔහුට සිතුණි. නමුත් ශෙහානි ඉදිරියේ ඔහුට රඟපෑම නතර කළ නොහැක. ඔහු දෑස් ලොකු කරගෙන, කඳුළු පුරවාගෙන (බොරුවට) ශෙහානි දෙස බැලුවේය.

රශේන් ශෙහානි දෙසට හැරුණේය. ඇය තවමත් දෑතින් පපුව සහ යටිබඩ වසාගෙන ඉකි ගසමින් සිටියාය.

"දැන් අහපන්..." රශේන් පහත් හඬින්, නමුත් තර්ජනාත්මකව කතා කළේය. "මට මගේ ආතල් එක ගන්න කලින්, මට ඕන උඹලා දෙන්නගෙ ආදරේ තරම බලන්න."

"අනේ... මට යන්න දෙන්න... මම අයියා ඉස්සරහා කොහොමද..." ශෙහානි හඬා වැටුණාය.

"කට වහපන්!" රශේන් ගුගුළේය. "උඹට උඹේ අයියට පණ පිටින් ඉන්න දෙනවද නැද්ද කියලා තීරණය කරන්න තියෙන්නේ තව විනාඩියයි."

ඔහු ශෙහානිගේ නිරුවත් සිරුර දෙසත්, පුටුවේ බැඳ දමා සිටින ළහිරු දෙසත් බැලුවේය.