Sinhala Walkatha Zone
"තෝ මුලින්ම උඹේ අයියගෙ පයි*යේ රස බලලා ඉඳපන්."
ඒ වචන ශෙහානිගේ කනට වැදුනේ අකුණු සැරයක් මෙනි. ඇය ගල් ගැසුණාය. ළහිරුගේ දෑස් ද නළලට ගියේය. රශේන්ගේ මේ අලුත් සැලසුම ගැන ඔහුට හිතාගන්නවත් නොහැකි විය. නමුත් එම සිතුවිල්ලත් සමඟම ඔහුගේ රුධිරය වේගයෙන් පහළට ගලා යන්නට වූයේ නොදැනුවත්වමය.
"මො... මොකක්ද?" ශෙහානි අප්රසන්න බවින් සහ බියෙන් ඇසුවාය. "චී... ඒ මගේ අයියා... මට බෑ... මාව මරලා දාන්න..."
"ආ එහෙමද? තොට බෑ?" රශේන් එකවරම ළහිරුගේ හිස කණ පැලෙන්නට පහරක් (ශබ්දය එන නමුත් ලොකු වේදනාවක් නැති) එල්ල කළේය.
"ම්ම්ම්හ්!!!!" ළහිරු වේදනාවෙන් කෑගැසුවේය (කට බැඳ ඇති නිසා එය කෙඳිරියක් ලෙස පිටවිය). ඔහු මනාව රඟපාමින් කඳුළු ධාරාවක් කම්මුල් දිගේ ගලා යන්නට හැරියේය. ඇත්තටම ඔහුට අවශ්ය වූයේ ශෙහානි මෙය කරනු දැකීමටයි, නමුත් පිටතින් ඔහු පෙන්වූයේ තමා අසරණ වී ඇති බවකි.
"අනේ එපා... අයියට ගහන්න එපා..." ශෙහානි කෑගැසුවේය.
"එහෙනම් කරපන්! දැන්ම කරපන්!" රශේන් පිහිය ළහිරුගේ ඇසක් ළඟට ගෙන ගියේය. "තෝ දැන්ම මේකෙ කලිසම ගලවලා ඒක කටට ගත්තෙ නැත්නම් මම මූගේ ඇස් දෙක උගුල්ලනවා. ඊට පස්සේ මම තොටත් කරලා, තොගෙ බෙල්ල කපලා යනවා."
ශෙහානිට වෙන කරන්නට දෙයක් නොවීය. තමාගේ ලැජ්ජාවට වඩා අයියාගේ ජීවිතය වටිනා බව ඇය සිතුවාය. ඇය වෙව්ලන දෙපයින්, නිරුවත් සිරුර වසා ගැනීමටවත් උත්සාහ නොකර සෙමින් පුටුවේ සිටින ළහිරු වෙත ළඟා වූවාය.
ඇය ළහිරු ඉදිරිපිට දණින් වැටුණාය. ඇයගේ කඳුළු බිංදු ළහිරුගේ දණහිස මතට වැටුණි.
"අනේ අයියේ... මට සමා වෙන්න... මට වෙන කරන්න දෙයක් නෑ..." ඇය ඉකි ගසමින් මිමිණුවාය.
ළහිරු අසරණ බැල්මකින් (බොරුවට) ඇය දෙස බලා සිටියේය. නමුත් ඔහුගේ සිත ඇතුළේ තිබුණේ ගිනි කන්දකි. තම සොහොයුරිය, උපන් ඇඳුමෙන් තමා ඉදිරියේ දණ ගසාගෙන, තමාගේ කලිසම දෙස බලා සිටින මේ දසුන ඔහුට සිහිනයක් මෙන් විය.
"ගලවපන් ඕක!" රශේන් පිටුපස සිට අණ කළේය.
ශෙහානි වෙව්ලන දෑත් ළහිරුගේ කොට කලිසමේ ඉණට යොමු කළාය. ඇය දෑස් තදින් පියාගෙන, ලැජ්ජාව දරාගත නොහැකිව කලිසම පහත් කළාය.
ළහිරු ඇඳ සිටියේ කලිසම පමණි. යට ඇඳුම් ඇඳ නොසිටි බැවින්, කලිසම පහත් කළ සැණින් ඔහුගේ ලිඟුව එළියට පැන්නේය. පුදුමයකට මෙන් (නැතහොත් මේ අවස්ථාවේ තිබූ ලිංගික උද්දීපනය නිසාම) එය ඒ වන විටත් යම්තාක් දුරට ප්රාණවත් වී තිබුණි.
එය දුටු ශෙහානි තවත් බිය වූවාය. "අනේ..." ඇය අහක බලා ගත්තාය.
රශේන් නැවතත් ළහිරුගේ කොණ්ඩයෙන් ඇද ඔළුව පස්සට කළේය. "මම කිව්වේ බලන් ඉන්න නෙවෙයි. කටට ගනින්! නැත්නම් මම අනිනවා බෙල්ලට."
ශෙහානි අයියාගේ මුහුණ දෙස බැලුවාය. ඔහුගේ කම්මුල් දිගේ කඳුළු ගලයි. ඔහු "එපා" කියන්නාක් මෙන් හිස දෙපසට වැනුවද (රඟපෑම), පිහිය ඔහුගේ බෙල්ලට තද වෙද්දී ඇයට තීරණයක් ගැනීමට සිදු විය.
"මම... මම කරනවා... අනේ අනින්න එපා..."
ශෙහානි හඬා වැටෙමින්ම, තම මුහුණ ළහිරුගේ උකුල වෙත ළං කළාය. ඇයගේ උණුසුම් හුස්ම ළහිරුගේ ලිඟුවට වැදෙද්දී ළහිරුගේ මුළු ඇඟම කිලිපොලා ගියේය. මෙතෙක් කල් සිහිනෙන් පමණක් පැතූ, කවදාවත් සැබෑ නොවේ යැයි සිතූ ඒ තහනම් ස්පර්ශය දැන් සිදුවන්නට යයි.
ශෙහානි දෑස් පියාගෙන, කඳුළු වගුරුවමින්ම, වෙව්ලන තොල්වලින් ළහිරුගේ ලිඟු අග කොටස ස්පර්ශ කළාය.
රශේන් එහා පැත්තේ සිට ජංගම දුරකථනයෙන් මේ සියල්ල රෙකෝඩ් කරමින් සිටියේය. "ඔව්... ඔහොම යමු... අන්න නියම නංගි... අයියාව බේරගන්න නංගි ඕන දෙයක් කරයි නේද?" ඔහු සමච්චල් කළේය.
නින්දිත අණකිරීම සහ සොහොයුරියගේ කඳුළු
ශෙහානි සිය වෙව්ලන දෙතොල් ළහිරුගේ ලිඟුවේ අග කොටසට තබා සුළු මොහොතක් ගතවන්නටත් පෙර රශේන්ගේ කෝපාවිෂ්ට හඬ නැවතත් කාමරය දෙවනත් කළේය.
"යකෝ තෝ මොකද පොඩි එකෙක් වගේ ඕක ඉඹින්නේ? මට ඕන තෝ ඕක උරනවා බලන්න!" රශේන් ළහිරුගේ කොණ්ඩයෙන් ඇද ඔළුව පස්සට ගැස්සුවේය. ළහිරු වේදනාවෙන් (බොරුවට) කෙඳිරි ගෑවේය.
"ඔහොම කටට අරන් බෑ යකෝ... ඕක ඇතුලටම දාගෙන උරපන්! උගුරටම යනකම් දාගනින්!" රශේන් අණ කළේය. ශෙහානි බියෙන් පස්සට විසි වුණාය.
"අනේ... ඒක ලොකුයි... මට බෑ... මට හුස්ම හිරවෙයි..." ඇය කඳුළු අතරින් කීවාය.
"බැරි නෑ යකෝ... ඕක උඹෙම අයියගෙ පයිය නේ... මොකටද ලැජ්ජා වෙන්නේ ඕක කටේ දාගන්න? පොඩි කාලේ එකට නාපු උන් නේද උඹලා? දැන් මොකද මේ අලුත් ලැජ්ජාවක්?" රශේන් සමච්චල් සිනහවක් පාමින් කීවේය. "දාපන් ඕක කට ඇතුලට!"
ශෙහානි තවදුරටත් පසුබට වෙද්දී රශේන් තමා අතේ තිබූ පිහිය මිටෙන් ළහිරුගේ නළලට තද පහරක් ගැසුවේය.
"ආහ්හ්!!!!" ළහිරුගේ කට බැඳ තිබුණද ඔහු වේදනාවෙන් කෑගසමින් දඟලන්නට විය. එය දුටු ශෙහානිගේ හදවත නතර වන්නට මෙන් විය.
"එපා!!! අනේ ගහන්න එපා... මම කරන්නම්... දෙයියනේ මම කරන්නම්..."
තව දුරටත් තම අයියාට වධ දෙනවා බලා සිටීමට ඇයට ශක්තියක් නොවීය. තම ආත්ම ගෞරවය, ලැජ්ජාව සියල්ල පසෙක ලා ඇය නැවතත් ළහිරුගේ උකුල වෙත මුහුණ යොමු කළාය. ඇය දෑස් තදින් පියා ගත්තාය. ඇයගේ කම්මුල් දිගේ ගලා යන කඳුළු ළහිරුගේ නිරුවත් කලවා මතට වැටෙමින් තිබුණි.
ඇය කට හොඳින් විවෘත කළාය. දැඩි අප්රසන්න බවක් සහ පිළිකුලක් දනුනද, අයියාගේ ජීවිතය බේරා ගැනීමේ ඒකායන අරමුණෙන් ඇය ළහිරුගේ ලිඟුව මුව තුළට දා ගත්තාය.
"ඔව්... අන්න එහෙම. තව දාපන්. තව ඇතුලට!" රශේන් කෑගැසුවේය.
ශෙහානි හුස්ම අල්ලාගෙන එය තව තවත් ඇතුලට ගත්තාය. එය ඇයගේ උගුරේ වැදෙද්දී ඇයට ඕක්කාරයට මෙන් ආවද ඇය එය දරා ගත්තාය.
"දැන් උඩට පහලට කරපන්. අයියට සැපක් දීපන් බැල්ලියේ. නිකන් කටේ දාගෙන හිටියා කියලා හරියන්නෙ නෑ."
රශේන්ගේ තර්ජනය නිසා ශෙහානි තම හිස ඉහළටත් පහළටත් ගෙන යමින් රිද්මයකට එය උරන්නට පටන් ගත්තාය. ඇයගේ හිසකෙස් ළහිරුගේ බඩේ වදිමින් තිබුණි.
ළහිරුට මෙය දිව්ය ලෝක සැපක් මෙන් විය. තම ආඩම්බරකාර නැගණිය, නිරුවතින් දණ ගසාගෙන තම පිරිමි කම කටේ දාගෙන උරන අයුරු ඔහුට දරාගත නොහැකි තරම් ආශ්වාදයක් විය. නමුත් ඔහුට සිදු වී තිබුණේ වේදනාවෙන් ඉන්නා බව පෙන්වීමටය. ඔහු දෑස් පියාගෙන, නළල රැලි කරගෙන සිටියද, යටිබඩ ප්රදේශයෙන් එන ගැස්ම පාලනය කර ගැනීමට ඔහු දැඩි වෙහෙසක් ගත්තේය.
ශෙහානිට නම් මෙහි කිසිදු ලිංගික හැඟීමක් (sexual feeling) හෝ ආශ්වාදයක් තිබුණේ නැත. ඇයට දැනුණේ දැඩි නින්දාවක් සහ පිළිකුලක් පමණි. මේ තමාගේම ලෙයි. මේ තමා ගෞරව කළ අයියා ය. ඔහුගේ ලිඟුව මුව තුළ තිබීම ඇයට දැනුණේ දඬුවමක් ලෙසය. ඇය මෙය කළේ හුදෙක් බිය නිසාත්, අයියා කෙරෙහි ඇති අනුකම්පාව නිසාත් පමණි. ඇයගේ සිතේ එකම ප්රාර්ථනාව වූයේ "අනේ මේක ඉක්මනට ඉවර වෙන්න" කියා පමණි.
නමුත් රශේන් එතැනින් නතර වූයේ නැත.
"ඕක මදි යකෝ! තෝ ඔය උරන්නේ ලොලිපොප් එකක් නෙවෙයි. වේගෙන් කරපන්!"
ශෙහානිගේ වේගය මදි බව දුටු රශේන්, නැවතත් ළහිරුගේ පිටට පයින් පහරක් එල්ල කළේය. "මම මූව මරනවා අද!"
"එපා...!" ශෙහානි කටේ තිබූ දේ එළියට නොගෙනම කෑගැසුවාය.
ඇය බියෙන් ගැහෙමින් තම වේගය වැඩි කළාය. ඇයගේ කඳුළු සහ කෙළ මිශ්ර වී ළහිරුගේ ලිඟුව තෙත් වී තිබුණි. ඇයගේ වේගවත් චලනය නිසා "චක චක" හඬක් පිටවෙද්දී, රශේන් එය වීඩියෝ කරමින් පවිටු සතුටක් ලැබුවේය.
"බලපන් ළහිරු... උඹේ නංගි උඹට කොච්චර ආදරේද කියලා..." රශේන් සමච්චල් කළේය. "නංගි උඹේ පයිය උගුරටම දාගෙන උරනවා. මේ වගේ නංගි කෙනෙක් ලබන්න උඹ පින් කරන්න ඕන."
ශෙහානිගේ හුස්ම ගැනීමේ වේගය වැඩි විය. ඇයට හති වැටෙමින් තිබුණද, අයියාට නැවත වද දේවි යැයි බියෙන් ඇය නැවතීමකින් තොරවම දිගටම එය කළාය. ඇයගේ නිරුවත් පියයුරු ඒ රිද්මයට අනුව ඉහළ පහළ යමින් සෙලවෙන අයුරු රශේන්ගේ මෙන්ම ළහිරුගේද කාමුක දෑස්වලට මංගල්යයක් විය.
නමුත් ශෙහානිගේ සිත ඇතුළේ ඇය මිය යමින් සිටියාය.
අප්රසන්න අවසානයක් සහ අලුත් ඇරයුමක්
ශෙහානිගේ මුව තුළ ළහිරුගේ ලිඟුව වේගයෙන් එහා මෙහා වෙද්දී, ළහිරුට තවදුරටත් එය පාලනය කරගත නොහැකි විය. සොහොයුරියගේ උණුසුම් මුව, ඇයගේ කෙළවලින් තෙත් වූ ලිස්සන සුළු බව සහ ඇයගේ කඳුළු මිශ්ර වූ ඒ අමුතුම හැඟීම ළහිරුව උච්චතම අවස්ථාවට ගෙන ආවේය. ඔහුට රඟපෑම අමතක විය. ඔහුගේ මුළු සිරුරම ගැහෙන්නට පටන් ගත්තේය.
"ම්ම්ම්හ්....!!!!"
බැඳ දමා තිබූ කටින් ගැඹුරු කෙඳිරියක් පිටවෙද්දී, ළහිරුගේ ඉණ ඉහළට එසවිණි.
ඊළඟ මොහොතේ, උකු දියර පහරක් ශෙහානිගේ මුව තුළට විදින්නට විය. ඇය එකවරම ගැස්සී ගියාය. උණුසුම් යමක් තම උගුරේ වදින බව දැනුණු ඇය, හුස්ම හිරවී කැස්සට පටන් ගත්තාය. ඇය වහාම මුව අහකට ගැනීමට උත්සාහ කළද, ඒ වන විටත් ප්රමාද වැඩිය.
ළහිරුගේ ශුක්රාණු ධාරාව ඇයගේ කටේ, තොල් මත සහ නාසය අසල විසිරී ගියේය.
"කැහ්... කැහ්..."
ශෙහානි වහාම පස්සට වී, බිමට නැවී වමනය කරන්නට පටන් ගත්තාය. ඇයට දරාගත නොහැකි අප්රසන්න බවක් දැනිණි. ඇයගේ කටින් පිටවූයේ කෙළ සහ සෙම පමණි, මන්ද උදේ ආහාරය ගෙන නොතිබූ බැවිනි.
"ඊයා... කැහ්..." ඇය අතින් කට පිස දමමින්, කඳුළු පිරුණු දෑසින් බිම බලාගෙන ඉකි ගැසුවාය. තමාගේම අයියාගේ අපවිත්ර දියර තමාගේ මුව තුළ තිබූ බව සිහිවෙද්දී ඇයට දැනුණේ දැඩි පිළිකුලකි.
රශේන් මෙය බලා සිටියේ මහා සතුටකිනි. "අඩෝ පට්ට නේ... ළහිරු උඹට ගියාද? ෂා... නංගි අයියාගේ බඩු ටික බිව්වද කොහෙද..." ඔහු මහ හඬින් සිනාසුණේය.
ශෙහානි අසරණව රශේන් දෙස බැලුවාය. "මම... මම කළා... දැන්වත් අපිට යන්න දෙන්න... අනේ ප්ලීස්..." ඇය අයැද සිටියාය. ඇයගේ මුහුණ පුරා තවමත් ළහිරුගේ ශුක්රාණු තැවරී තිබුණි.
රශේන් ඇය ළඟට පැමිණ, ඇයගේ නිකටෙන් අල්ලා මුහුණ උඩට කළේය.
"යන්න දෙන්න? පිස්සුද නංගි? තාම පාටි එක පටන් ගත්තා විතරනේ."
ඔහු ශෙහානිගේ මුහුණ දෙස බලා කපටි සිනහවක් පෑවේය.
"උඹේ අයියාගේ පයියෙ රස කොහොමද? ලුණු රහද? නැත්නම් පැණි රහද?" ඔහු ඇසුවේය. ශෙහානි පිළිකුලෙන් මුව හරවා ගත්තාය.
"හරි හරි... අයියාගේ බඩු වල රහ වගේ නෙවෙයි මගේ ඒවා. මගේ ඒවා ඊට වඩා සැරයි."
රශේන් එකවරම තම කලිසමේ සිප් එක පහත් කළේය. ඔහු යට ඇඳුමක් ඇඳ නොසිටියේය. ඔහුගේ ලිඟුව, ළහිරුගේ එකට වඩා ප්රමාණයෙන් විශාලව සහ කළු පැහැයෙන් එළියට පැමිණියේය. එය හොඳින් ප්රාණවත් වී තිබුණි.
"දැන් මගේ පයියෙ රස බලපන්!"
ශෙහානි බියෙන් වෙව්ලා ගියාය. ඇය පස්සට යන්නට උත්සාහ කළාය. "අනේ එපා... මට බෑ... මම අයියාගේ එක කළානේ... ඇයි මට තවත් වද දෙන්නේ..."
"ඒ උඹේ අයියා බේරගන්නනේ. දැන් මේක කරන්නේ උඹව බේරගන්න!" රශේන් ගුගුළේය. "තෝ මේක කටට ගත්තෙ නැත්නම් මම උඹේ අයියා ඉස්සරහම උඹට බලෙන් ඇතුලට දානවා. උඹට ඕන මම උඹේ කටේ අරිනවද, නැත්නම් හුත්ත පලනවද?"
ඒ තර්ජනය ඉදිරියේ ශෙහානි ගොළු වූවාය. ඇය නැවතත් ළහිරු දෙස බැලුවාය. ළහිරු තවමත් හති දමමින්, පුටුවේ ඔළුව පහත් කරගෙන (තෘප්තිය සහ වෙහෙස නිසා) සිටියේය.
"අයියේ..." ඇය කෙඳිරුවාය. නමුත් අයියාට ඇයව බේරාගත නොහැක.
"කතා කරලා වැඩක් නෑ. මූට දැන් පණ නෑ. වරෙන්..." රශේන් ශෙහානිගේ හිසින් අල්ලා තමාගේ ලිඟුව වෙත ඇද ගත්තේය.
"අනේ... මේක ලොකුයි... මට බයයි..." ශෙහානිගේ ඇස් රශේන්ගේ ලිඟුව දැකීමෙන් විශාල විය.
"ලොකු ඒවා තමයි සැප. කට ඇරපන් බැල්ලියේ!" රශේන් ඇයගේ කම්මුල් තද කළේය.
ශෙහානිගේ කට ඉබේම ඇරුණි. රශේන් බලහත්කාරයෙන්ම තම ලිඟුව ඇයගේ මුව තුළට ඔබාගෙන ඔබාගෙන ගියේය. ශෙහානි හුස්ම හිරවී "ඌග්... ඌග්..." හඬ නගද්දී, රශේන් ඇයගේ හිස අල්ලාගෙන ඉණ පද්දන්නට විය.
"අන්න එහෙම... හොඳට උරපන්... දිව දාලා උරපන්..." රශේන් වින්දනයෙන් කෑගැසුවේය.
ළහිරු, මේ දෙස බලා සිටියේය. තමාගේම සහෝදරිය, තම මිතුරාගේ ලිඟුව බලහත්කාරයෙන් උරන දර්ශනය ඔහුට ගෙන ආවේ ඊර්ෂ්යාවක් සහ වේදනාවක් නොව, ඊටත් වඩා දරුණු විකෘති ආශ්වාදයකි. ශෙහානිගේ අසරණ දෑස්, ඇයගේ කඳුළු, සහ ඇයගේ මුව පිරී ඉතිරී යන අයුරු දකින විට ළහිරුට නැවතත් හැඟීම් අවදි වෙන්නට පටන් ගත්තේය.
රශේන්ගේ රළු හැසිරීම නිසා ශෙහානිගේ තොල් රිදෙන්නට විය. නමුත් ඇයට නැවතීමට අවසර නැත. නාඳුනන මිනිසෙකුගේ ලිඟුවක් තම මුව තුළ දඟලන විට ඇයට දැනුණේ තමන් අපායකට වැටී ඇති බවකි.
Comments
Post a Comment