Sinhala Walkatha Zone
අවසන් ඡායාරූපය සහ සදාකාලික බිය
සෝෆා එකේ කොනකට වී ගුලි වී සිටි ශෙහානි දෙස රශේන් බැලුවේ ජයග්රාහී සිනහවකිනි. ඇයගේ කඳුළු පිරුණු දෑස්වල තිබුණේ මරණ බිය සහ පිළිකුල පමණි.
"හරි නංගි... අඬන්න එපා. මම මගේ පොරොන්දුව ඉෂ්ට කරනවා. මේ ෆොටෝ එක ගත්ත ගමන් මම යනවා. ආයේ මම උඹලා දිහා බලන්නෙවත් නෑ." රශේන් දුරකථනය අතේ කරකවමින් කීවේය.
ශෙහානිගේ සිතට පොඩි සහනයක් දැනිණි. මේ යක්ෂයා යන්නට හදයි.
"අනේ... ඉක්මනට යන්න... ෆොටෝ එක ගන්න..." ඇය කෙඳිරුවාය.
"හැබැයි නංගි, මට ෆොටෝ එක ඕන මම කියන විදියට." රශේන් ඇඟිල්ල දිගු කළේය. "දැන් නැගිටලා පලයන් අයියා ගාවට."
ශෙහානි අමාරුවෙන් නැගිට වෙව්ලන දෙපයින්, පුටුවේ බැඳ දමා සිටින ළහිරු අසලට ගියාය. ළහිරුගේ හිස පපුවට කඩා වැටී තිබුණි. ඔහු සිටියේ දෑස් පියාගෙනය.
"දැන් මොකද කරන්න ඕන?" ශෙහානි බියෙන් ඇසුවාය.
"දැන් ඔය හැකිළිලා පණ නැතුව තියෙන අයියාගේ පයිය අල්ලපන්. අල්ලලා ඒක අතගාලා ආපහු කෙලින් කරපන්."
ශෙහානිගේ ඇස් උඩ ගියේය. "මොකක්ද? අනේ මට බෑ... මම ඒක ඉරුවා... ඒ ඇතිනේ... දැන් ඒකෙ පණ නෑ..."
"පණ ගන්න එක උඹේ වැඩක්!" රශේන් ගුගුළේය. "මට ෆොටෝ එක ගන්න ඕන ඒක නැගලා තියෙනකොට. නැතුව මැරිච්ච පණුවෙක් එක්ක ෆොටෝ ගහලා වැඩක් නෑ. විනාඩියයි දෙන්නේ. ඕක කෙලින් කරලා, ඒක අතින් තද කරලා අල්ලගනින්."
ශෙහානි නැවතත් ළහිරුගේ දෙපා මුල දණ ගැසුවාය. ළහිරුගේ ලිඟුව ශුක්රාණු පිටවීමෙන් පසු හැකිළී, කුඩා වී තිබුණි. එය තවමත් ඇයගේ කෙළ සහ ශුක්රාණුවලින් තෙත් වී තිබීම නිසා ඇයට දැඩි පිළිකුලක් ඇති විය.
නමුත් රශේන් යන්නට නම් මෙය කළ යුතුය.
ඇය පිළිකුලෙන් යුතුව, ඇඟිලි තුඩුවලින් ළහිරුගේ මෘදු වී තිබූ ලිඟුව අල්ලන්නට පටන් ගත්තාය. ඇය එය අතගාමින්, පිරිමදිමින් එයට ජීවය දෙන්නට උත්සාහ කළාය.
ළහිරුට මෙය අදහාගත නොහැකි විය. තමාගේ නංගී, තමන් ඉදිරියේ නිරුවතින් දණ ගසාගෙන, තමාගේම ලිඟුව ප්රාණවත් කිරීමට වෙහෙසෙන අයුරු ඔහුට ගෙන ආවේ පුදුමාකාර හැඟීමකි. ඒ මානසික උත්තේජනය නිසාම, සුළු මොහොතකින් ඔහුගේ රුධිරය නැවතත් ක්රියාත්මක වී, ලිඟුව ප්රාණවත් වී ඉහළට එසවෙන්නට පටන් ගත්තේය.
"අන්න හරි... අයියට ආයේ මෝල් වුණා නංගිගේ අත වැදුනම..." රශේන් සමච්චල් කළේය.
ලිඟුව උපරිමයෙන් ප්රාණවත් වූ පසු රශේන් ඊළඟ අණ දුන්නේය.
"දැන් ඕක මිට මොළවලා තද කරලා අල්ලගනින්. අනිත් අත අයියාගේ කරට දාපන්. දැන් දෙන්නම මගේ කැමරාව දිහා බලපන්."
ශෙහානි ලැජ්ජාවෙන් බිම බලාගෙන, එක් අතකින් අයියාගේ ලිඟුව තදින් අල්ලා ගත්තාය. අනිත් අත බැඳ දමා සිටි ළහිරුගේ උරහිස මත තැබුවාය.
"ඔහොම ඉඳලා හරියන්නෙ නෑ. මට ඕන 'Happy Family' එකක් වගේ ඉන්න. හිනා වෙයන්! දෙන්නම හිනා වෙයන්! නැත්නම් මම යන්නෙ නෑ."
ශෙහානිට හිනා වීමට කිසිදු හේතුවක් නොතිබුණද, බිය නිසා ඇය බලෙන්ම මුව විවර කළාය. කම්මුල් දිගේ කඳුළු ගලා යද්දී, ඇය විකෘති වූ සිනහවක් මවා ගත්තාය. ළහිරු ද රඟපෑම අත නොහැර, අමාරුවෙන් මෙන් සිනහවක් මවා ගත්තේය.
"Smile...!"
ක්ලික්!
කැමරාවේ ෆ්ලෑෂ් එළියත් සමඟ ඒ අඳුරු මතකය සටහන් විය. නිරුවත් සොහොයුරියක්, බැඳ දැමූ සොහොයුරෙකුගේ ප්රාණවත් ලිඟුව අල්ලාගෙන, කඳුළු පිරුණු දෑසින් බලෙන්ම සිනාසෙන අයුරු රශේන්ගේ දුරකථනයේ සදාකාලිකවම තැන්පත් විය.
"සුපිරි ෆොටෝ එක නංගි. මේක මම Frame කරලා ගහගන්නවා."
රශේන් දුරකථනය සාක්කුවේ දමා ගත්තේය. ඔහු දොර දෙසට පියවරක් තැබුවේය.
"මම දැන් යනවා. හැබැයි හොඳට මතක තියාගනින්..." ඔහු ආපසු හැරී ඇඟිල්ල දිගු කළේය.
"තොපි දෙන්නා මේ වෙච්ච දේ ගැන පොලිසියටවත්, අම්මා තාත්තටවත්, වෙන බල්ලෙක්ටවත් කිව්වොත්... අද මම ගත්ත වීඩියෝ ටිකයි, මේ ෆොටෝ ටිකයි මුළු ඉන්ටර්නෙට් එකේම දානවා. ශෙහානි අයියාගේ පයිය උරන හැටි, අයියාගේ බඩු බොන හැටි මුළු රටම දකීවි. එතකොට උඹලට වෙන්නේ වහ කාලා මැරෙන්න."
ශෙහානි බියෙන් වෙව්ලමින් හිස වැනුවාය. "නෑ... නෑ... අපි කාටවත් කියන්නෙ නෑ... අනේ ඒවා ඩිලීට් කරන්න..."
"කට පියන් ඉඳපන්. උඹලා කට වහගෙන හිටියොත් මේවා මගේ ළඟ විතරයි. එහෙනම් මම ගියා. අයියාව විනාඩි 10කින් විතර ලිහපන්. මම ගේට්ටුවෙන් පැන්නට පස්සේ."
රශේන් දොර අගුල හැරියේය. ඔහු ළහිරු දෙස බලා රහසින් මෙන් ඇසක් ගැසුවේය. එය ශෙහානිට පෙනුණේ නැත.
රශේන් යතුරුපැදිය පණ ගන්වාගෙන වේගයෙන් පිටව ගියේය.
නිවස තුළ මහා මූසල නිශ්ශබ්දතාවයක් රජ විය. ශෙහානි තවමත් ළහිරුගේ දෙපා මුල, නිරුවතින් දණ ගසාගෙන සිටියාය. ඇයගේ අත තවමත් අයියාගේ ලිඟුව මත තිබුණි. රශේන් ගිය බව තහවුරු වූ පසු ඇය ගැස්සී ගොස් අත ඉවතට ගත්තාය.
ඇය මහ හඬින් හඬන්නට පටන් ගත්තාය.
"අයියේ.... අපි ඉවරයි අයියේ..."
ඇය හඬමින්ම නැගිට, ළහිරුගේ කටේ තිබූ ලේන්සුව ලිහා දැමුවාය. ඉන්පසු වෙව්ලන දෑතින් ඔහුගේ අත්වල ගැට ලිහා දැමුවාය.
ළහිරු නිදහස් විය. ඔහුට ශෙහානිව බදාගෙන සනසන්නට අවස්ථාව තිබුණද, ඔහුගේ සිතේ තිබුණේ වෙනත් හැඟීමකි. ඔහු ඉදිරියේ හඬා වැටෙන, අපවිත්ර වූ, නිරුවත් සොහොයුරිය දෙස බලද්දී ඔහුට දැඩි අනුකම්පාවක් නොව, තමාගේ සැලැස්ම සාර්ථක වීම ගැන කුරිරු සතුටක් දැනිණි.
ශෙහානි බිම වාඩි වී, දණහිස් දෙක අතර හිස ඔබාගෙන ඉකි ගසන්නට වූවාය.
"දැන් අපි කොහොමද අයියේ අම්මලාට මූණ දෙන්නේ... මම කොහොමද අයියා දිහා බලන්නේ..."
ළහිරු සෙමින් ඇය ළඟට ගියේය. ඔහු ඇයගේ නිරුවත් උරහිසට අත තිබ්බේය.
"අඬන්න එපා නංගි... අපි කාටවත් නොකියා ඉමු. ඌ ගියානේ... අපි මේක අමතක කරමු..."
නමුත් මෙය අමතක කළ හැකිද? ශෙහානි දන්නේ නැත, මෙය අවසානය නොව, ඇයගේ ජීවිතය අපායක් බවට පත් කරන මහා කුමන්ත්රණයක ආරම්භය පමණක් බව.
මකා දැමූ සාක්ෂි සහ අලුත් වූ ගිවිසුම
රශේන්ගේ යතුරුපැදි හඬ ඈතට ගොස් නොපෙනී යන තෙක්ම නිවස තුළ රජ කළේ මූසල නිශ්ශබ්දතාවයකි. ළහිරු ශෙහානිගේ උරහිසින් අත ඉවතට ගත්තේය. ශෙහානි තවමත් බිම බලාගෙන ඉකි ගසමින් සිටියාය.
"නංගි... නැගිටින්න... අම්මලා එන්න කලින් අපි මේවා අස් කරන්න ඕන." ළහිරු හෙමින් කීවේය.
ශෙහානි යාන්ත්රිකව මෙන් හිස එසවූවාය. ඇයගේ දෑස් ඉදිමී රතු වී තිබුණි. ඇය වටපිට බැලුවාය. සාලයේ පොළොව මත තැන් තැන්වල විසිරී තිබුණේ වමනය සහ ශුක්රාණු මිශ්ර වූ අපවිත්ර දියරයන් ය. සෝෆා එක මත දියවී ගිය කෙළ සහ ඇයගේම ශරීර දියර පැල්ලම් දක්නට ලැබුණි.
"මම... මම අස් කරන්නම්..." ඇය ගොත ගැසෙන හඬින් කීවාය.
ඇය වහාම දිව ගොස් ඇයගේ කාමරයෙන් පරණ ගවුමක් ඇඟට දාගෙන පැමිණියාය. ඉන්පසු වතුර බාල්දියක් සහ මොප් එකක් රැගෙනවිත්, දණ ගසාගෙන පොළොව පිස දමන්නට පටන් ගත්තාය.
ළහිරු ඇය දෙස බලා සිටියේය. මීට සුළු මොහොතකට පෙර තම ලිඟුව මුව තුළ දාගෙන සිටි, තමන් ඉදිරියේ නිරුවත් වූ ඒ රූමත් තරුණිය, දැන් සේවිකාවක් මෙන් බිම පිස දමයි. ඇය පිස දමන්නේ තමාගේම සහ රශේන්ගේ ශුක්රාණු බව දන්නා ළහිරුට අමුතුම හැඟීමක් ඇති විය.
"අයියේ... අර සෝෆා එකේ..." ශෙහානි අත දිගු කළේ සෝෆා එක දෙසටය. ඇයට එය අතගාන්නටවත් පිළිකුල් ය. "ඒකෙ කවරේ හෝදන්න දාන්න වෙයි."
"හරි නංගි, මම ඒක කරන්නම්. ඔයා කාමරේට යන්න."
ශෙහානි වහාම මොප් එක පසෙක දමා, මුහුණ දෑතින් වසාගෙන තම කාමරයට දිව ගියාය. දොර වැසෙන ශබ්දයත් සමඟම ඇය හඬා වැටෙන හඬ ළහිරුට ඇසුණි. ටික වේලාවකින් ෂවර් එකේ වතුර වැටෙන හඬ ඇසෙන්නට විය. ඇය ඇඟේ තැවරී ඇති සියලු පාපයන් සෝදා හරින්නට උත්සාහ කරනවා විය යුතුය.
ළහිරු සාලය අස් කර, සෝෆා කවර ගලවා රෙදි සෝදන යන්ත්රයට දැමුවේය. ඉන්පසු ඔහු හොඳින් නාගෙන, දිවා ආහාරයවත් නොගෙනම තම කාමරයට වැදී දොර අගුළු දා ගත්තේය.
වේලාව දහවල් 2.00 පසුවී තිබුණි. ළහිරු ඇඳ මත දිගා වී දුරකථනය අතට ගත්තේය. රශේන් ඔන්ලයින් සිටියේය.
රශේන්: "අඩෝ ළහිරු... කෝ උඹ? තාම නංගිව සනසනවද?"
ළහිරුගේ මුහුණට කපටි සිනහවක් නැගුණි.
ළහිරු: "නෑ බන්. එයා කාමරේට වෙලා අඬනවා. මම කාමරේට ආවා. කියපන්, කොහොමද ආතල් එක? උඹ ගියාට පස්සේ මම තාම නිකන් හීනෙන් වගේ ඉන්නේ."
රශේන්: "ආතල් එක ගැන අහන්න දෙයක් නෑනේ බන්. මගේ මුළු ජීවිතේටම ගත්ත හොඳම සැප තමයි අද ගත්තේ. උඹේ නංගි මාර බාණ්ඩයක් යකෝ. මම අර කකුල් දෙක පලල් කරලා ලෙව කනකොට ඒකි ගැහෙන විදිය උඹ දැක්කද? ඒකී කෑ ගැහුවට ඒකිටත් හොඳටම ෆීල් වුණා."
ළහිරු: "ඔව් බන්.. මම දැක්කා එයාගෙ ඉණ උස්සනවා. මට ඒ වෙලාවේ හිතුණේ මම එතන හිටියා නම් කියලා. උඹ මාර ලකී බන්. ඒ මදිවට එයාගෙන් ගලන ජූස් ටික උඹ බිව්වා නේද ඔක්කොම?"
රශේන්: "අපෝ ඔව්. මාර රහයි බන්. පැණි රහයි. ශෙහානි පිරිසිදු කෙල්ලෙක් නිසා කිසි ගඳක් නෑ. මල් සුවඳයි. මම දිව දාලා ඒක සුද්ද කරනකොට ඒකිගෙ ඇස් දෙක උඩ ගිහින් තිබුණේ. මම හිතන්නේ එයාට කවුරුත් එහෙම කරලා නෑ."
ළහිරු: "කෝ බන් අර වීඩියෝ ටික? මට බලන්න ඕන නංගි මගේ එක උරන හැටි. ඒ වෙලාවේ මට හරියට බලන්න බැරි වුණා රඟපාන්න ගිය නිසා."
රශේන්: "ඉඳා... ඔක්කොම එවන්නම්. ෆොටෝ ටිකයි වීඩියෝ 3යි තියෙනවා. හෙමීට බලපන්."
මොහොතකින් ෆයිල් කිහිපයක් ළහිරුගේ දුරකථනයට ඩවුන්ලෝඩ් විය. ළහිරු වෙව්ලන ඇඟිලිවලින් පළමු වීඩියෝව ඕපන් කළේය.
එහි තිබුණේ ශෙහානි හඬමින්, දණ ගසාගෙන ළහිරුගේ ලිඟුව මුව තුළට දාගන්නා දර්ශනයයි. කැමරාව හොඳින්ම එයට ෆෝකස් වී තිබුණි. ශෙහානිගේ කඳුළු පිරුණු දෑස්, ඇය අපහසුවෙන් "ගුඩුස් ගුඩුස්" හඬින් එය උරන ආකාරය, සහ රශේන් පිටුපස සිට දෙන අණ කිරීම් සියල්ල එහි පැහැදිලිව තිබුණි.
ළහිරු: "අම්මෝ රශේන්... මේක පිස්සුවක් නේ. බලපන් ඒකිගේ මූණෙ තියෙන අසරණකම. ඒ වුණාට ඒකී ඒක කරන විදිය මාර සෙක්සි. මගේ එක කටේ තියන් ඉන්න විදිය දැක්කම මට ආයේ නගිනවා."
රශේන්: "ඊළඟ වීඩියෝ එක බලපන්. උඹේ බඩු ටික ඒකිගෙ කටේ යන වෙලාව. ඒකී වමනේ දානකම්ම රෙකෝඩ් වුණා."
ළහිරු ඊළඟ වීඩියෝව බැලුවේය. ශෙහානි කැස්සත් සමඟ ශුක්රාණු පිට කරන අයුරු දකින විට ළහිරුට දැනුණේ තමා ඇයව සම්පූර්ණයෙන්ම යටත් කරගෙන ඇති බවකි.
ළහිරු: "පව් බන්. ඒකී හොඳටම බය වෙලා. හැබැයි මචන් මේකෙන් අපිට ලොකු වාසියක් තියෙනවා. දැන් නංගි ඉන්නේ අපේ අතේ. එයා දන්නවනේ මේ වීඩියෝ උඹ ළඟ තියෙනවා කියලා."
රශේන්: "අනිවාර්යයෙන්. දැන් ශෙහානි කියන්නේ නිකන්ම නංගි කෙනෙක් නෙවෙයි. එයා අපේ බෝනික්කෙක්. එයා හිතන් ඉන්නේ මම ගියා, ඉවරයි කියලා. ඒත් එයා දන්නෙ නෑ එයාගෙ අයියා තාම එයාගෙ ළඟ ඉන්නවා කියලා. උඹට පුළුවන් දැන් හෙමීට එයාව මෝල් කරන්න."
ළහිරු: "කොහොමද බන් ඒක කරන්නේ? එයා දැන් ඉන්නේ ලැජ්ජාවෙන්."
රශේන්: "උඹ අද රෑට ගිහින් එයාව ෂේප් කරපන්. 'නංගි අරූ ගියාට පස්සේ මට බය හිතුණා. ඌ ආයේ එයිද දන්නෙ නෑ. අපි පරිස්සම් වෙන්න ඕන' කියලා බය කරපන්. ඊට පස්සේ කියපන් 'ඌ මට මැසේජ් එකක් එව්වා, උඹේ ෆොටෝ ලීක් කරනවා කියලා, එහෙම නොකරන්න නම් අපි ඌ කියන දේවල් කරන්න වෙයි' කියලා."
ළහිරු: "අඩෝ ඒක මරු. එතකොට එයා හිතන්නේ මම අසරණ වෙලා කියලා. ඊට පස්සේ මට පුළුවන් උඹේ නමින් එයාගෙන් දේවල් ඉල්ලන්න."
රශේන්: "හරියටම හරි. උඹට පුළුවන් කියන්න 'ඌ කියනවා අද රෑට නංගි හෙළුවෙන් නිදාගන්න ෆොටෝ එකක් එවන්නලු, නැත්නම් වීඩියෝ ලීක් කරනවාලු' කියලා. එතකොට නංගි බයටම උඹට ෆොටෝ එකක් දෙයි යවන්න කියලා. උඹ ඒක මට එවපන්."
ළහිරු: "යකෝ උඹේ මොළේ නම් මාරයි. එහෙම වුණොත් මට පුළුවන් නංගිගේ හෙළුව හැමදාම බලන්න. එයාම කැමැත්තෙන් මට පෙන්නනවා."
රශේන්: "ඔව්. ටික කාලයක් යද්දි එයාට ඒක පුරුදු වෙයි. පස්සේ උඹට පුළුවන් කියන්න 'ඌ කියනවා අයියා එක්ක ආයේ සැපක් ගන්න ඕන' කියලා. එතකොට උඹට පුළුවන් ඇත්තටම නංගිට ගහන්න. එයා හිතන්නේ මේක බ්ලැක්මේල් නිසා කරන දෙයක් කියලා. ඒත් ඇත්තටම සැප ගන්නේ උඹ."
ළහිරු: "මට ඉවසිල්ලක් නෑ බන්. අද රෑටම මම වැඩේ පටන් ගන්නවා. හැබැයි මචන්, උඹේ නංගි නෙතුමි ගැන මොකද වෙන්නේ? මටත් ඕන මේ වගේම ආතල් එකක් එයාගෙන් ගන්න."
රශේන්: "බය වෙන්න එපා. මම උඹට ණයයි. නෙතුමිව අල්ලගන්න ප්ලෑන් එක මම හදාගෙන යනවා. මම හිතන්නේ එයාට බෙහෙතක් දීලා සිහි නැති කරලා හරි, නැත්නම් මේ වගේම බ්ලැක්මේල් කරලා හරි මම උඹට චාන්ස් එකක් අරන් දෙන්නම්. එතකන් උඹ මට ශෙහානිගේ අප්ඩේට් දීපන්."
ළහිරු: "එළකිරි. මම මේ වීඩියෝ ටික පෙන් එකකට දාගෙන හංගන්න ඕන. නංගිගෙ අර අන්තිම ෆොටෝ එක මම Phone එකේ Wallpaper එකට දාගන්නවා Hidden Folder එකේ. ඒකෙ එයා මගේ පයිය අල්ලන් ඉන්න විදිය දැක්කම මට පිස්සු හැදෙනවා."
දෙදෙනාගේ සාකච්ඡාව තවත් පැයක් පමණ ඇදී ගියේය. අසරණ වූ ශෙහානි එහා කාමරයේ තනිවම හඬා වැටෙද්දී, ඇයගේ අයියා සහ ඔහුගේ මිතුරා ඇයව තවදුරටත් විනාශ කරන අයුරු සැලසුම් කරමින් සතුටු වූහ.
Comments
Post a Comment