Sinhala Walkatha Zone
Best Of Sinhala Walkatha Collection
Polge Ekama Sampatha | පෝල්ගේ එකම සම්පත 02
සොඳුරු පොරොන්දුව
ගේට්ටුවෙන් ඇතුළු වුණු සෙනුර, යතුරුපැදිය නතර කළේය. පෝල් ජනේලය අසල සිටියත්, මිදුලේ තිබුණු අඹ ගහ නිසා සෙනුරව කෙලින්ම ඔහුට දර්ශනය වුණේ නැහැ. තාත්තාගේ බැල්ම දරාගන්න බැරි වුණු නෙත්මි, ඉක්මනින්ම සාලයෙන් එළියට බැස්සේ සෙනුරව පිළිගන්නයි.
ඇය හිටියේ හොඳටම බය වෙලා. ඇගේ අත් දෙක වෙව්ලනවා වගේ සෙනුරට දැනුණා. සෙනුර හෙල්මට් එක ගලවලා බයික් එක උඩින් තිබ්බේ බොහොම සන්සුන්ව. ඔහු නෙත්මිගේ අසරණ වෙලා තිබුණු මූණ දිහා බැලුවා.
"බය වෙන්න එපා නෙත්මි... මම ඉන්නවනේ," සෙනුර හීන් හඬින් කිව්වා.
"ඒත්... තාත්තා..." නෙත්මිගේ වචන ගොත ගැහුණා. ඇගේ ඇස්වල කඳුළු පිරිලා තිබුණා. තමන්ගේ තාත්තා සහ තමන් ආදරය කරන කෙනා අතර මැදිවෙලා ඇය ලොකු පීඩනයක හිටියේ.
මේ වෙලාවේ නෙත්මිට ඕන වුණේ ලොකු ධෛර්යයක්. වටපිට බැලූ සෙනුර, තාත්තාට නොපෙනෙන සීමාවේදී නෙත්මිගේ වෙව්ලන දෑත් තදින් අල්ලා ගත්තා. ඔහු ඇයව තමන් දෙසට ටිකක් ළං කරගත්තා.
"මේ අහන්න... මොන දේ වුණත් මම ඔයාව දාලා යන්නේ නෑ. අපි මේක ජයගමු."
එහෙම කියලා සෙනුර, නෙත්මිගේ නිකටෙන් අල්ලලා ඇගේ මූණ උස්සලා, ඇගේ දෙතොල් මත සියුම් හාදුවක් තැබුවා. ඒ හාදුව කාමයකට වඩා, "මම උඹව කවදාවත් තනි කරන්නේ නෑ" කියන පොරොන්දුවක් වගේ වුණා. ඒ නිමේෂය නෙත්මිගේ හිතේ තිබුණු බය නැති කරලා ලොකු හයියක් ගෙනාවා. ඇගේ ගත පුරා විදුලියක් කොටනවා වගේ හැඟීමක් දැනුණා.
ගිනි කන්දක් ඉදිරියට
තත්පර කිහිපයකට පස්සේ සෙනුර නෙත්මිගෙන් ඈත් වුණා. නෙත්මිගේ මූණේ දැන් අලුත් එළියක් තිබුණා.
"යමු...?" සෙනුර ඇහුවා. නෙත්මි ඔලුව වැනුවා.
දෙන්නාම එකට ගෙදර ප්රධාන දොරටුවෙන් ඇතුළු වුණා. පෝල් තාමත් හිටගෙන හිටියේ ජනේලය ළඟ. ඔහු හිමින් සීරුවේ ආපහු හැරිලා මේ දෙන්නා දිහා බැලුවා. පෝල්ගේ බැල්ම කිරිගරුඬ රූපයක් වගේ නිශ්චලයි, ඒ වගේම දැඩියි.
සෙනුර කෙලින්ම පෝල්ගේ ඇස් දිහා බැලුවා. "සුබ සැන්දෑවක් අංකල්..."
පෝල් උත්තරයක් දුන්නේ නෑ. ඔහු සෙනුරගේ කකුලේ ඉඳන් ඔලුවට යනකම්ම පරීක්ෂාකාරී බැල්මක් හෙළුවා. ඊටපස්සේ ඔහු නෙත්මි දිහා බැලුවා. නෙත්මි බිම බලාගෙන හිටියත්, ඇය වෙනදාට වඩා ළඟින් සෙනුරට හේත්තු වී සිටින බව පෝල්ට ඉවෙන් වගේ තේරුණා.
"වාඩි වෙන්න..." පෝල්ගේ කටහඬ ගැඹුරුයි. එය අණ කිරීමක් වගේ.
නොසන්සුන් හදවතේ රහස් හැඟීම්
සාලයේ සෝපාව මත වාඩි වී සිටියත්, නෙත්මිගේ සිත තාමත් තිබුණේ මිදුලේ අඹ ගහ යටයි. සෙනුරගේ ඒ හදිසි හාදුව ඇගේ මුළු ගතම විදුලි ධාරාවකින් වගේ කම්පනය කරලා තිබුණා. තාත්තා ඉදිරියේ ඉද්දි බය හිතෙන්න ඕන වුණත්, ඒ වෙලාවේ නෙත්මිට දැනුණේ අමුතුම මත් ගතියක්.
ඇගේ දෙතොල් මත තාමත් සෙනුරගේ උණුසුම් ස්පර්ශය රැඳිලා වගේ ඇයට දැනුණා. ඒ මතකය ඇගේ ඇඟ පුරා සියුම් හිරිගඩු පිපෙන හැඟීමක් ඇති කළා. පෝල් මොනවා හරි අසාවි යැයි බියක් තිබුණත්, ඊට යටින් ගලාගෙන ආවේ සෙනුර ගැන ඇතිවුණු පාලනය කරගත නොහැකි ආශාවක්.
ඇය හොරෙන් වගේ සෙනුර දිහා බැලුවා. පෝල්ගේ තියුණු බැල්ම හමුවේ නොසැලී ඉන්න සෙනුරගේ පිරිමි පෞරුෂය නෙත්මිගේ හිතේ ඇති කළේ ආඩම්බරයක් වගේම ලොකු ඇල්මක්. ඔහුගේ පුළුල් උරහිස්, විශ්වාසවන්ත බැල්ම සහ තමන්ව ආරක්ෂා කරගන්න ඉදිරිපත් වුණු විදිහ දකිද්දී, ඇයට හිතුනේ මේ මොහොතේම ඔහුට තුරුළු වෙන්නටයි.
"මම ඔයාව දාලා යන්නේ නෑ..." සෙනුර එළියේදී කියපු වචන ඇගේ කන ළඟ දෝංකාර දුන්නා. ඒ වචනත් එක්කම ආපු හාදුව නිසා ඇතිවුණු හැඟීම් ඇවිස්සිලා, නෙත්මිගේ හුස්ම ගැනීමේ වේගය ටිකක් වැඩි වුණා. ඇගේ මුහුණ රතු වෙලා තිබුණේ බයටද නැත්නම් ලැජ්ජාවටද කියලා කාටවත් හිතාගන්න බැරි තරම්.
මේ බරපතල අවස්ථාවේ පවා, සෙනුරගේ අත අල්ලාගෙන ඔහුගේ උණුසුම විඳින්නට ඇගේ හිත බල කළා. තාත්තා නැත්නම් මේ වෙලාවේ තමන් සෙනුරගේ පපුවට තුරුළු වෙලා ඉවරයි කියලා නෙත්මිට හිතුණා.
මේ නිහඬතාවය බිඳිමින් පෝල් උගුර පාදන සද්දය ඇහුණා.
"ම්ම්ම්..." පෝල් ගැඹුරු හුස්මක් ගත්තා. "පුතාගේ නම මොකක්ද?"
ඒ සද්දයත් එක්ක නෙත්මිගේ රාගික සිහින ලෝකය ක්ෂණිකව බොඳ වෙලා ගියා. ඇය ගැස්සිලා වගේ පෝල් දිහා බැලුවා. යථාර්ථය ඇගේ ඇස් ඉස්සරහා මැවෙන්න පටන් ගත්තා.
තාත්තාගේ ආශිර්වාදය
පෝල් විනාඩි කිහිපයක් නිශ්ශබ්දව සෙනුර දෙස බලා සිටියා. සාලයේ තිබුණේ දැඩි නිශ්ශබ්දතාවයක්. බිත්ති ඔරලෝසුවේ ටික් ටික් හඬ විතරයි ඇහුණේ.
"පුතා, මගේ දුව මගේ පණ වගේ..." පෝල් හෙමින් කතා කළා. "එයාගේ ඇස්වලින් කඳුළක් වැටෙනවට මම කැමති නෑ. පුතාට පුළුවන්ද එයාව හැමදාම සතුටින් තියන්න?"
සෙනුර කෙලින්ම පෝල්ගේ ඇස් දිහා බලලා ඉතාම විශ්වාසයෙන් උත්තර දුන්නා. "අංකල්, මගේ පණ තියෙනකම් මම නෙත්මිට දුකක් වෙන්න දෙන්නේ නෑ. මම එයාව බලාගන්නම්."
පෝල්ගේ දැඩි මුහුණට හීන් හිනාවක් ආවා. ඔහු සෝපාවෙන් නැගිටලා සෙනුර ළඟට ඇවිත් ඔහුගේ පිටට තට්ටුවක් දැම්මා. "හරි... මම විශ්වාස කරනවා. මම මේ සම්බන්ධෙට කැමතියි. මගේ දුවව පරිස්සම් කරන්න."
නෙත්මිට ඒක අදහාගන්න බැරි වුණා. ඇය සතුට වැඩි දරාගන්න බැරුව දුවගෙන ගිහින් තාත්තාට වැන්දා. පෝල් දුවගේ ඔලුව අතගාලා, "දැන් ඉතින් දෙන්නා කතා කරන්නකෝ... මම කාමරේට යනවා," කියලා එතැනින් අයින් වුණා.
පාලනය බිඳුණු රාගය
තාත්තා කාමරයට ගිය සැණින් නෙත්මිගේ හිතේ තිබුණු ලොකු බරක් අයින් වුණා වගේ දැනුණා. ඒ සතුටත් එක්කම, मීට ටික වෙලාවකට කලින් එළියේදී දැනුණු ඒ උණුසුම් හැඟීම දෙගුණ තෙගුණ වෙලා ඇගේ ඇඟ පුරා දුවන්න ගත්තා.
දැන් සාලයේ හිටියේ ඔවුන් දෙදෙනා විතරයි. නෙත්මි ආපහු හැරිලා සෙනුර දිහා බැලුවා. තාත්තා ඉස්සරහා කොන්ද කෙලින් තියාගෙන හිටපු ඒ පිරිමි පෞරුෂය දකිද්දී ඇගේ හිතේ ඇතිවුණේ පුදුමාකාර ආශාවක්. ඇය වේගයෙන් සෙනුර ළඟට ගිහින් ඔහුගේ පපුවට තුරුළු වුණා.
"තැන්ක් යූ... මාව දාලා ගියේ නැති වුණාට," නෙත්මි මිමිණුවා.
සෙනුර ඇයව තදින් බදාගත්තා. ඒ උණුසුම නෙත්මිගේ හැඟීම් අවුස්සන්න සමත් වුණා. ඇය හිස ඔසවා සෙනුරගේ දෑස් දෙස බැලුවා. ඒ ඇස්වල තිබුණු ආදරය සහ රාගය ඇයව මත් කළා. තවදුරටත් ඉවසා සිටීමට ඇයට නොහැකි වුණා. ඇය සෙනුරගේ දෙතොල් ආක්රමණය කළා. ඒ හාදුව අහිංසක එකක් නෙවෙයි, අවුරුදු ගාණක් හිරකරගෙන හිටපු ආශාවන් මුදා හැරීමක්.
සොඳුරු මොහොත
හාදුව අතරතුර නෙත්මිගේ අත් සෙනුරගේ සිරුර පුරා දුවන්න ගත්තා. තාත්තාගේ අවසරය ලැබුණු නිසා තමන්ට දැන් ඔහු අයිතියි කියන හැඟීම ඇයව තව තවත් නිර්භීත කළා. සෙනුරගේ හුස්ම වැටෙන වේගය වැඩි වෙන බව නෙත්මිට තේරුණා. ඇය සෙමින් පහත් වී සෙනුරගේ ෂර්ට් එකේ බොත්තම් අතරින් පපුව සිප ගත්තා.
සෙනුරගේ ගතින් දැනෙන පිරිමි සුවඳ නෙත්මිගේ ඉවසීම නැති කළා. ඇයට ඕන වුණේ ඔහුට උපරිම සතුටක් දෙන්න. ආදරය සහ කාමය එකට මුසු වුණු ඒ මොහොතේ, ඔවුන් දෙදෙනා ලෝකයම අමතක කරමින් එකිනෙකාගේ පහස විඳින්නට වුණා.
Comments
Post a Comment