Sinhala Walkatha Zone
Best Of Sinhala Walkatha Collection
Rekavala | රැකවලා 07
සහන්ලා කාමරයෙන් පිටවෙලා ගියාට පස්සේ මුළු කාමරයම මළානික නිහඬතාවයක ගිලුණා. ජනේලයෙන් එන හඳ එළිය විතරක් අඳුරු කාමරයට වැටිලා තිබුණේ අමුතුම විදිහකට. සහන් අර ජංගිය පෙන්වලා කරපු නින්දිත හෙළිදරව්ව නිසා නිශාන්ති අක්කා හිටියේ හොඳටම හෙම්බත් වෙලා. මම හෙමින් ගිහින් දොර අගුළු දාලා අක්කා ගාවට ආවා. මම මුලින්ම කළේ අක්කාව හරිම ප්රවේශමෙන් ඇඳේ හාන්සි කරවන එක. එයාගේ පණ නැති කකුල් දෙක මම හෙමින් ඔසවලා ඇඳෙන් තිබ්බා. සහන් අර ජංගිය බිම දාලා සෙල්ලම් කරපු නිසා, මම බිම වැටිලා තිබුණ කිරි බිංදු සහ අපිරිසිදු තැන් ටිෂූ එකකින් පිසදාලා මුළු තැනම පිරිසිදු කළා.
අක්කා අඩවන් කරපු ඇස්වලින් ජනේලය දිහා බලාගෙන හිටියා. එයාගේ දාඩියටයි කිරිවලටයි තෙත් වුණු බ්ලවුස් එක මම කලින් ගලවලා ඇඳ ළඟ තියෙන පුටුවකට විසි කරලා තිබුණේ. අක්කා හෙමින් හුස්ම ගන්නකොට ඇඳේ ස්ප්රින් රිද්මයානුකූලව "කීස් කීස්" ගාලා පොඩි සද්දයක් දැම්මා. කාමරේ ඇතුළේ අක්කාගේ ශරීරයේ සුවඳයි, හිරවුණු කිරිවල අමුතුම සුවඳකුයි මුසු වෙලා තිබුණා. මම අක්කාගේ නළලට හෙමින් හාදුවක් දුන්නා. ඒ හාදුව ඇතුළේ තිබුණේ ලොකු ගෞරවයක් වගේම ආදරයක්.
"මට සමාවෙන්න අක්කේ..." මම හෙමින් කිව්වා.
"සඳූ..." අක්කා බිඳුණු හඬින් කතා කළා. "මට දැන් හැම බලාපොරොත්තුවක්ම නැති වෙලා මල්ලි. මම මේ වගේ ආබාධිත වෙලා ඉන්නකොට මට හිතෙනවා මම කාටවත් සුදුසු නැති කෙනෙක් කියලා. මට මගේ දරුවාව හරියට බලාගන්න බැහැ... මම හොඳ අම්මා කෙනෙක් නෙවෙයි සඳූ..."
මම අක්කාගේ අත් දෙක මගේ අත් දෙක ඇතුළට ගත්තා. "කවදාවත් එහෙම හිතන්න එපා අක්කේ. ඔයා තමයි ලෝකේ ඉන්න හොඳම අම්මා. බබා දැන් ඉන්නේ ඔයාගේ අම්මලා ගාව මිසක් පිටස්තරයෝ ගාව නෙවෙයි. මම දවසක් ඇර දවසක් ඔයාගේ මේ ෆ්රෝසන් කරපු කිරි බෝතල් එයාලට ගිහින් දෙනවා. ඔයාට මම ඉන්නවා අක්කේ, අපි ඔයාව සනීප කරමු."
අක්කාගේ මුවට සියුම් හිනාවක් ආවා. ඒත් එක්කම ඇස්වලින් කඳුළු කඩාගෙන වැටුණා. ඇය මගේ දෑස් දෙස කෙලින්ම බලා මෙසේ ඇසුවාය: "සඳූ, අර සහන් කලින් පෙන්වපු දේ... ඒක ඇත්තද? ඔයා මගේ ජංගියත් එක්ක ඒ දේ කළාද?"
මම මොහොතක් නිහඬව අක්කාගේ ඇස් දිහා බලාගෙන හිටියා. "ඔව් අක්කේ. මට සමාවෙන්න. මට මාව පාලනය කරගන්න බැරි වුණා. මම ඒක කළේ ඔයාට තියෙන ආදරේ වැඩිකමට."
අක්කා මාව සන්සුන් කළාය. "මම ඔයා එක්ක තරහ වෙන්නේ නැහැ සඳූ. මට ඕනේ ඔයා මට ඇත්ත කියනවා දකින්න විතරයි. මට දැන් දැනෙනවා මම තනි වෙලා නැහැ කියලා."
මම අක්කාගේ පිරුණු පියයුරු දෙක දෙස බැලුවා. අලුතෙන් ගෙනාපු බ්රෙස්ට් පම්ප් එක පාවිච්චි කළාට ඒකෙන් හරියට කිරි එළියට එන්නේ නැහැ. බබා ඉපදිලා මාස කිහිපයක් වුණත්, අක්කාගේ මේ අසනීප තත්ත්වය නිසා කිරි දෙන එක ගොඩක් අමාරු වෙලා තිබුණේ. කිරි හිරවෙලා පියයුරු දෙක ගල් වෙලා වගේ තිබුණේ.
මම: "අක්කේ, පම්ප් එකට වඩා මම උරලා බොන එක තමයි හොඳ. කිරි හිරවෙලා තියෙන කොට ඔයාට ගොඩක් රිදෙනවා ඇති. මට උදව් කරන්න දෙන්න."
මම සෙමින් පියයුර උඩ ඉඳන් තනපුඩුව දෙසට කිරි තෙරපන්න පටන් ගත්තා. අක්කාගේ Areolas වෙනදාට වඩා අඳුරු වෙලා, තනපුඩු හොඳටම ඉලිප්පිලා තිබුණා. මම මගේ මුව ඒ උණුසුම් තනපුඩුව වටා තබා හෙමින් උරන්න පටන් ගත්තා. කිරි හිරවෙලා තිබුණ නිසා මුලින්ම ඒක අක්කාට පොඩි වේදනාවක් ගෙනාවා.
අක්කා: "ආහ්හ්... හ්ම්ම්ම්..." අක්කා ඇස් තද කරලා පියාගත්තා.
මම පියයුරේ උඩ කොටස මගේ දෑතින් මිරිකමින් කිරි හිරවුණු තැන් නිදහස් කරමින් උරන්න ගත්තා. ටික වෙලාවකින් ඒ උණුසුම්, පැණිරස කිරි ධාරාවක් මගේ කට ඇතුළට ගලාගෙන ආවා. මම ඒ කිරි උගුරෙන් උගුර බිව්වා. මම කිරි බොන අතරේ අක්කා එයාගේ එක අතක් අමාරුවෙන් උස්සලා මගේ කොණ්ඩය අතරින් ඇඟිලි යවමින් මගේ ඔළුව අතගාන්න පටන් ගත්තා. ඇය මගේ දෑස් දිහා බැලුවේ පුදුමාකාර හැඟීමකින්.
අක්කා: "සඳූ... මම හිතුවේ නැහැ ඔයා මං ගැන මෙච්චර ගැඹුරට හිතනවා කියලා. මගේ මුළු ලෝකයම කඩාගෙන වැටෙනවා වගේ දැනෙන වෙලාවක... මට ඔයාව මගේ ළඟින්ම ඉන්න එක ලොකු හයියක්. ඔයා මගේ කිරි බොනකොට මට දැනෙන්නේ... ඒක මගේ දරුවා කිරි බොනවා වගේ නෙවෙයි සඳූ... ඒක ඊට වඩා ගොඩක් ගැඹුරු, මට ඔයාව ගොඩක් සමීපයි කියලා දැනෙන හැඟීමක්."
මම කිරි බොන එක නතර කරලා අක්කාගේ ඇස් දිහා කෙලින්ම බැලුවා. මගේ හිතේ තිබුණ හැමදේම මම අක්කාට කියන්න තීරණය කළා.
මම: "අක්කේ... මට සමාවෙන්න. මම සහන් පෙන්වපු ඒ දේ කළේ... මට මාව පාලනය කරගන්න බැරි වුණ නිසයි. ඒත් අක්කේ, මගේ හිතේ තියෙන හැඟීම් මොනවා වුණත්, මට ඕනේ ඔයාගේ පවුලේ සතුට දකින්න විතරයි. ඔයායි, අයියයි, මේ පොඩි බබයි සතුටින් ඉන්න එක තමයි මට තියෙන ලොකුම සතුට. ඔයා මේ ඇක්සිඩන්ට් එකෙන් පස්සේ ආබාධිත වුණාම මගේ හිත හොඳටම කැඩුණා. මම එදා තීරණය කළා මොන දේ වුණත් ඔයා සනීප වෙනකම් ඔයා ළඟින්ම ඉන්නවා කියලා. මගේ හිතේ ඔයාට තියෙන්නේ ලොකු ගෞරවයක් වගේම ලොකු ආදරයක්. ඒත් සහන්ලා ආපු වෙලාවේ... මට මාව පාලනය කරගන්න බැරි වුණා."
අක්කා මගේ මූණ අත් දෙකෙන් අල්ලගත්තා. අක්කාගේ ඇස්වලින් කඳුළු කඩාගෙන වැටුණා.
අක්කා: "හ්ම්ම්ම්... හ්ම්ම්ම්..." අක්කාට වචන පිටවුණේ නැහැ. එයා මගේ ඔළුව ආයෙත් එයාගේ පියයුරට තද කරගත්තා.
මම ආයෙත් අක්කාගේ පියයුරක් මගේ මුවට ගත්තා. මම හෙමින් අක්කාගේ කිහිලි ලෙවකන අතරතුර අනෙක් පියයුරේ තනපුඩුව මගේ ඇඟිලිවලින් සෙල්ලම් කළා. අක්කාගෙන් පිටවුණේ හීනියට ඇහෙන කෙඳිරිලි හඬවල් විතරයි.
අක්කා: "ආහ්හ්... හ්ම්ම්ම්... හ්ම්ම්ම්ම්..."
කාමරේ වාතාවරණය හරිම උණුසුම් වුණා. අක්කාගේ ඇඟේ දාඩිය සුවඳයි, මම උරලා බොන කිරිවල සුවඳයි මුළු කාමරේ පුරාම පැතිරුණා. අක්කා එයාගේ ඇඟිලිවලින් මගේ ඔළුව තදින් මිරිකා ගත්තා. එයාට දරාගන්න බැරි තරම් ආශ්වාදයක් දැනෙන බව මට තේරුණා.
ඒ වෙලාවේ ලක්මාල් අයියාගෙන් කෝල් එකක් ආවා.
ලක්මාල් අයියාගේ කෝල් එක එනකොට මම හිටියේ අක්කාගේ පියයුරක් මගේ කට ඇතුළටම දාගෙන. මම එකපාරටම ගැස්සිලා නතර වුණා. මම හිතුවේ අක්කා බය වෙලා මාව අයින් කරයි කියලා, ඒත් එයා මට අයින් වෙන්න දුන්නේ නැහැ. එයාගේ අත් දෙක පණ නැති වුණාට, එයා ඇස්වලින් මට සංඥා කළේ දිගටම කරන්න කියලා. මම වෙව්ලන දෑතින් මේසය උඩ තිබුණු ෆෝන් එක අරන් ස්පීකර් දාලා අක්කාගේ කන ළඟින් තිබ්බා. මම හෙමින් ඇඳෙන් බහින්න හැදුවත්, අක්කා එයාගේ දණහිස මගේ ඇඟට තද කරලා මාව එයාගේ පපුවට තව තවත් තද කරගත්තා. මට වෙන කරන්න දෙයක් තිබුණේ නැහැ, මම ආයෙත් ඇගේ උණුසුම් තනපුඩුව කටට අරන් හෙමින් උරන්න පටන් ගත්තා.
අයියා: "නිශාන්ති... ඔයා මොකද කරන්නේ මැණික? මම සඳූට ගත්තා, එයා ආන්සර් කළේ නැහැනේ. එයා කොහොද?"
අක්කා මගේ ඔළුව එයාගේ පපුවට තද කරගෙන, හුස්ම පාලනය කරගෙන කතා කළා. "ආ... අයියේ... සඳූ මෙතන හිටියා. කෝල් එක එනකොටම එයා ඒක මගේ ළඟින් තියලා පොඩි වැඩකට එළියට ගියා. එයාගේ ෆෝන් එක මෙතන දාලා ගිහින්. ඇයි අයියේ, මොකක් හරි හදිසියක්ද?"
අයියා: "නැහැ බං, මම බැලුවේ අද දවස කොහොමද කියලා. ඔයාට දැන් ඇඟට ටිකක් හයියක් තියෙනවද? සඳූ ඔයාව හරියට බලාගන්නවා නේද?"
අක්කා මගේ දිහා බලලා අමුතු හිනාවක් දැම්මා. මම ඒ වෙලාවේ තනපුඩුව දිවෙන් සෙල්ලම් කරනකොට එයාගේ ඇස් උඩ ගියා. "හ්ම්ම්... ඔව් අයියේ... සඳූ මාව හරිම පරිස්සමින් බලාගන්නවා. මට ඕන කරන හැමදේම එයා කරලා දෙනවා. මම දැන් අසරණ වෙලා හිටියට, එයා ළඟ ඉන්නකොට මට ලොකු හයියක් දැනෙනවා."
අයියා: "සතුටුයි ඒක අහන්න. සඳූ ඉන්න නිසා මටත් ලොකු සහනයක්. මට තව දෙයක් අහන්න අමතක වුණා. ඔයා දැන් කිරි මැෂින් එකෙන් ගන්නවා නේද? මම හෙට එනකොට අම්මලාගේ ගෙදරට ඒවා අරන් යන්න ඕනේ බබාට දෙන්න. මැෂින් එක පාවිච්චි කරන එක වදයක් නෙවෙයි නේද?"
අක්කාගේ ඇස් කාමරේ කොනක තිබුණු කිරි ගන්න මැෂින් එක දිහාට ගියා. ඒක එහෙම්මමයි, පාවිච්චි කරලවත් නැහැ. "නැහැ අයියේ... මම මැෂින් එක පාවිච්චි කරනවා. මට තනියම අත් දෙක පාවිච්චි කරන්න බැරි නිසා, අමාරු වුණොත් මම අල්ලපු ගෙදර ඇන්ටිව ගෙන්න ගන්නවා මට උදව් කරන්න. ඔයා ඒ ගැන බය වෙන්න එපා. බබාට ඕන කිරි ටික මම ලෑස්ති කරලා තියන්නම්."
අයියා: "හරි මැණික. මට ඔයාව ගොඩක් මතක් වෙනවා. අපේ වෙඩින් ඇනිවසරි එකත් ළඟයිනේ. මට හරිම දුකයි ඔයා මේ වගේ වෙලාවක මෙහෙම අසරණ වුණ එක ගැන. ඒත් බය වෙන්න එපා, මමයි බබයි ඔයාට ගොඩක් ආදරෙයි. බබා දැන් ඉන්නේ ඔයාගේ අම්මලා ගාව නිරුපද්රිතව. ඔයා ඉක්මනටම සනීප වෙන්න ඕනේ."
අයියා ඒ ටික කියනකොට මට දැනුණේ මම වැරැද්දක් කරනවා වගේ නෙවෙයි, අක්කාගේ වේදනාව නිවනවා වගේ හැඟීමක්. මම එකපාරටම අක්කාගේ පියයුර තදින් මිරිකන ගමන් හයියෙන් උරන්න පටන් ගත්තා.
අක්කා: "ආහ්හ්හ්... හ්ම්ම්ම්ම්ම්..." අක්කාට නිරායාසයෙන්ම කෙඳිරිල්ලක් පිටවුණා.
අයියා: "ඇයි නිශාන්ති? මොකක් හරි වුණාද? ඔයාට රිදුණද?" අයියා හොඳටම කලබල වුණා.
අක්කා දත් මිටි කාගෙන මගේ ඔළුව එයාගේ කකුලෙන් තව තද කරගත්තා. "නැහැ... නැහැ අයියේ... කකුලක් පොඩ්ඩක් හිරිවැටුණා (cramp). ඒකයි... දැන් හරි. මම දැන් තියන්නද? මට ටිකක් මහන්සියි අයියේ... නිදාගන්න ඕනේ."
අයියා: "හරි මැණික, පරිස්සමින් ඉන්න. මම හෙට උදේම එන්නම්. ලව් යූ."
ෆෝන් එක විසන්ධි වුණාට පස්සේ මම හෙමින් මගේ කට අයින් කරලා අක්කාගේ මූණ දිහා බැලුවා. මගේ කට වටේටම කිරි ගෑවිලා. අක්කා මගේ දිහා බලාගෙන හිටියේ කඳුළු පිරුණු ඇස් දෙකකින්, ඒත් ඒ ඇස්වල තිබුණේ ලොකු සතුටක්. මම හෙමින් හිනා වෙලා ආයෙත් අක්කාගේ අනිත් පියයුර මසාජ් කරන්න ගත්තා.
ලක්මාල් අයියා ෆෝන් එක තිබ්බට පස්සේ කාමරේ ඇතුළේ තිබුණේ අමුතුම නිහඬතාවයක්. සඳුන් තවමත් අක්කාගේ පපුව උඩ මූණ තියාගෙන හෙමින් හුස්ම ගන්නවා. නිශාන්ති අක්කා හිටියේ ඇස් දෙක අඩවන් කරගෙන, හරියට ලෝකෙම අමතක වෙලා වගේ. සඳුන්ගේ උණුසුම් කට ඇගේ තනපුඩුව වටා තද වෙන හැම වෙලාවකම, ඇගේ මුළු ඇඟම කිලිපොලා යන අමුතුම කරන්ට් එකක් වදිනවා වගේ ඇයට දැනුණා.
සඳුන්ගේ මේ ස්පර්ශය ඇයට දැනුණේ නිකම්ම උදව්වක් විදිහට නෙවෙයි. සඳුන් ඇගේ පියයුරු උරන්න පටන් ගත්ත වෙලාවේ ඉඳන්, ඇය ඇතුළේ අවුරුදු ගාණකින් ඇහැරුණේ නැති ගැහැනිය පණ ලැබුවා. ඔහු ඇගේ පියයුරු මත තොල් තියනකොට ඇයට දැනුණේ තමන් අසරණ වෙච්ච ලෙඩෙක් නෙවෙයි, තවමත් පිරිමියෙක්ව පිස්සු වට්ටන්න පුළුවන් ලස්සන, සරාගී ගැහැනියක් කියලා. සඳුන් හෙමින් පියයුර මිරිකන ගමන් කිරි උරන ඒ රිද්මය ඇගේ ඇඟේ අස්සක් මුල්ලක් නෑර පැතිරිලා ගියේ, ඇගේ යටි සිතේ හැංගිලා තිබුණ තදබල ආශාවන් ඔක්කොම අවදි කරමින්.
සහන් කරපු ඒ අසික්කිත වැඩ නිසා ඇති වෙච්ච ලැජ්ජාවයි බයයි, සඳුන්ගේ මේ ගැඹුරු ස්පර්ශයත් එක්ක දියවෙලා ගිහින්. ඒ වෙනුවට දැන් ඇගේ ඇඟ පුරාම දුවන්නේ පුදුම උණුසුමක්. සඳුන් ඇගේ ඇඟට බර වෙලා, දණහිසින් ඇයව තව තවත් තද කරගෙන ඉන්නකොට, ඒ පිරිමි ඇඟේ ස්පර්ශය ඇයට දරාගන්න බැරි තරම් මිහිරි වධයක් වුණා.
ඇගේ අත් දෙක පණ නැතිව තිබුණත්, ඇගේ මනස දැන් දිව්වේ ඒ ලිංගික ආශ්වාදය හොයාගෙන. සඳුන්ගේ කට වටේ තැවරුණු කිරි බිංදුයි, ඔහුගේ රස්නය තියෙන හුස්මයි ඇගේ ඇඟේ වදිනකොට, ඇයට දැනුණේ ලක්මාල් අයියා ළඟ ඉන්නවටත් වඩා ලොකු සමීපකමක්. සඳුන්ගේ ඒ කැපවීමයි, ඔහු ඇය දෙස බලන ආදරණීය බැල්මයි නිශාන්තිව කායිකව වගේම මානසිකවත් හොඳටම කුල්මත් කරලා තිබුණා. සහන් මතු කරපු ඒ යටපත් වෙලා තිබුණ ආශාවන්, සඳුන්ගේ මේ සියුම් ලෙවකෑම් සහ උරන්නට වීම් ඉස්සරහා දැන් පාලනය කරගන්න බැරි තරමටම උත්සන්න වෙලා.
සඳුන් පොඩ්ඩක් ඉවතට වෙලා ඇගේ දෑස් දිහා බලනකොට, ඔහුගේ කටින් කිරි බිංදුවක් හෙමින් ඇගේ පියයුර උඩට වැටුණා. නිශාන්ති ඒ දිහා බලලා හෙමින් හිනා වුණේ ඇස්වල පිරිලා තිබුණ තද ආශාවත් එක්ක. ඇයට දැන් ඕන වෙලා තියෙන්නේ සඳුන්ගෙන් තවත් සමීපකමක්. ඔහුගේ මේ පිරිමි ස්පර්ශය ඇයට අහිමි වෙච්ච ජීවිතය ආයෙත් දෙනවා වගේ ඇයට දැනුණා. සඳුන්ගේ අනිත් අතින් ඇගේ පියයුර මසාජ් කරනකොට, ඇය ඔළුව පස්සට කරලා කොට්ටයට තද වෙලා, ඇස් දෙක තදින් පියාගෙන ඒ හැඟීම අස්සේ අතරමං වුණා.
Comments
Post a Comment